01apr Nieuws - 01 april 2021

Laat het nieuwe normaal alsjeblieft tijdelijk zijn


Allemaal kijken we uit naar de lente. Misschien nog wel meer dan normaal. Begin maart vorig jaar veranderde alles binnen Driestroom. Het coronavirus zette de wereld op z’n kop voor onze cliënten en medewerkers. In een organisatie waar echt contact en nabijheid zo vanzelfsprekend is, moest opeens op afstand gewerkt gaan worden.  In ‘het nieuwe normaal’ schudden we geen handen, houden we anderhalve meter afstand van elkaar, werken we met persoonlijke beschermingsmiddelen en zelfs zingen mocht een tijdje niet. Afstand houden moet helaas, maar laten we alsjeblieft hopen dat dit tijdelijk is. En dat deze beperkende maatregelen niet blijvend doorgaan voor het nieuwe normaal. Afgelopen jaar heeft wel haar sporen achtergelaten. In onze sector bestaat het woord ‘afstand’ niet. Daar gaat het juist om nabijheid. We hebben schrijnende situaties gezien. Denk aan de aangescherpte bezoekersregeling en het sluiten van de kindercentra voor onze kinderen die we zo graag ontvangen. Ook voelden cliënten zich soms eenzaam, omdat zij niet naar hun werk konden en hun dagelijkse structuur opeens weg was. Andere cliënten genoten juist van deze tijd zonder ‘sociale’ verplichtingen.  Onze kanjers van medewerkers hebben er werkelijk alles aan gedaan om het zo prettig mogelijk te maken voor cliënten en hun verwanten door activiteiten aan huis te bieden en extra te beeldbellen met belangrijke personen om de cliënt heen. Dit ondanks soms ook hun eigen zorgen over het coronavirus en de impact hiervan op zichzelf en dierbaren om hen heen. We zijn enorm trots op de medewerkers die zich met een groot hart zijn blijven inzetten voor onze cliënten. Zij verdienen een groot compliment. Ook wij hebben de impact van corona ervaren. Waar wij als bestuurders graag direct contact hebben met cliënten en medewerkers, moest dat het afgelopen jaar voornamelijk op afstand. Ook in situaties waar we graag dichtbij zijn. Na een sombere periode met continu uitgesteld perspectief op versoepelingen lijkt heel voorzichtig de zon wat door te breken. Deze week ontvangt het overgrote deel van de cliënten die bij ons woont, zijn of haar tweede vaccinatie. En ook een groot deel van de medewerkers heeft zijn eerste vaccinatie ontvangen.   Helaas hebben we afgelopen weken nog wel met besmettingen te maken gehad. Dat bewijst dat we er nog steeds niet zijn. Voorlopig moeten we de maatregelen nog toepassen en kijken we in kleine stapjes welke verruimingen mogelijk zijn om het welzijn van cliënten te behouden en daar waar enigszins mogelijk te vergroten.  Esther Nelissen en Wim Muilenburg  Raad van Bestuur Driestroom   Lees verder
01apr Nieuws - 01 april 2021

Een avontuur in het teken van autisme


500 km fietsen in vier dagen, van Burgum in Friesland naar Valkenburg in Limburg. Patrick de Beer gaat zich eraan wagen. Zijn racefiets staat klaar, zodat hij van 1 tot 4 april zijn tocht kan gaan rijden. Waarom? Geld ophalen voor het Autismefonds! Patrick: “Vanzelfsprekend is mijn tocht voor iedereen met autisme, maar in het bijzonder staat dit avontuur in het teken van mijn zoontje Jens.” Onze lieve Jens Jens is het inmiddels 7-jarige zoontje van Patrick en Karin. Jens heeft autisme. “Het allerbelangrijkste om over Jens te zeggen is dat hij het allerliefste ventje is dat ik ken!” vertelt Patrick trots. “Toen Jens nog een klein mannetje was, zei mijn vrouw Karin al ‘Er is iets anders met hem. Ik krijg niet zo goed contact en hij lijkt wat dromerig.’ Ook van het kinderdagverblijf kregen we signalen. Er werd ons geadviseerd om te laten onderzoeken wat er met Jens aan de hand was. Hij speelde bijvoorbeeld niet met het speelgoed waarvoor het bedoeld was. Een auto reed hij niet mee, maar hij draaide aan de wieltjes. Jens kon zich erg verliezen in alles wat ronddraaide. Alles noemde hij dan ook een molen. Ook al was het heel ver weg of ergens in het donker; Jens zag alles wat ronddraaide. Het trok heel sterk zijn aandacht. We waren op vakantie in Italië. Ieder kind daar was aan het zwemmen, maar Jens niet. Jens stond bij het Slush Puppy apparaat: daar zit een draaimechanisme in. Jens vond dat prachtig en stond dan vrolijk met zijn armpjes te wapperen." Uiteindelijk bleek Jens autisme te hebben. Patrick: "We moesten met hem naar een integraal kindcentrum waar kinderen met verschillende ontwikkelingsproblematieken zaten. Jens wilde er niet naartoe, we merkten dat hij niet gelukkig was en vertoonde gedrag dat wij ook niet bij hem vonden passen: hij kon bij het kindcentrum soms heel boos worden en begon dan te bijten. Niet zomaar bijten, maar doorbijten." Bij het kindcentrum gaven ze aan dat ze voor Jens niet de mogelijkheid zagen om hem naar het speciaal basisonderwijs te laten gaan toen hij 4 jaar was. Dagbesteding, was het devies. Patrick: “Karin en ik hebben toen letterlijk tegen elkaar gezegd: ‘Doosjes vouwen kan hij altijd nog doen, we gaan eerst kijken of er nog andere mogelijkheden voor hem zijn’. En zo kwamen wij bij De Blauwe Zon terecht.” Ode aan De Blauwe Zon De Blauwe Zon in Purmerend, een behandelgroep voor jonge kinderen met autisme, is onderdeel van Driestroom. Patrick: “We zagen Jens opfleuren, hij werd rustiger en ik zie dat hij ervan geniet om bij de mensen van De Blauwe Zon te zijn. Het lijkt soms wel alsof zij net zoveel houden van hem zoals wij dat als ouders doen. Die mensen verdienen een standbeeld, ze zijn geweldig! Ze snappen Jens en kijken echt naar hem: wat heeft hij nodig en wat past bij hem? Om maar een voorbeeld te noemen: Jens zwaait heel graag met lintjes in de rondte en wordt daar heel rustig van, dus bij De Blauwe Zon mag hij in de ochtend eerst een kwartier met lintjes zwaaien voordat zijn dag daar start.” Altijd een uitdaging Jens praat nauwelijks. Hij vertelt alleen functionele dingen en praat met een of twee woorden per zin. Dat betekent ook dat hij niet aangeeft hoe hij zich voelt. Dat maakt de omgang met hem een grote uitdaging. Patrick: "We realiseren ons ook dat ons leven met hem zal blijven zoals het nu is. Ook dit kan ik het beste uitleggen aan de hand van een voorbeeld: Toen Jens 2 jaar was, gingen we naar Frankrijk op vakantie. In de ochtend liep ik terug van de campingwinkel met een mand verse broodjes. Ik hoorde een hels gekrijs en dacht bij mezelf: ‘Kan iemand dat kind stilhouden? Het is 08.00 uur ‘s ochtends!’ Toen ik dichter bij de caravan kwam, zag ik het: dat was mijn eigen kind. Jens voelde zich niet op zijn gemak daar in Frankrijk, want alles was daar anders. Hij wilde in de caravan blijven, dus dat deed hij ook de rest van de vakantie.” Uiteraard zouden wij ook heel graag een 'gewoon’ leven willen, zoals we dat ooit voor ogen hadden toen we aan kinderen begonnen. En daar doen we ook ons uiterste best voor. Zo maken we voor Jens steeds zijn eigen omgeving door zoveel mogelijk zijn eigen spullen mee te nemen. We zeggen dan: ‘Kijk Jens, wat fijn! Je bed met alle knuffels is meeverhuisd naar vakantie.’ We proberen er altijd wel een mouw aan te passen, maar het heeft heel veel invloed op je eigen leven.” Je mag er zijn Patrick: "Als ouder voel je je eenzaam als je een kind als Jens op moet voeden. Waar veel ouders met andere ouders kunnen sparren over hoe ze moeten omgaan met hun kind, daar is dat voor ons een stuk lastiger. Het is niet te vergelijken met een kind zonder autisme. Begrip is er wel, maar anderen kunnen nooit ervaren wat jij ervaart. De emotionele stabiliteit die je in je leven hebt gekend, kent nu veel extremere ups en downs. Blijheid is extremer en verdriet ook. Autisme geeft meer diepgang en dat kan pijnlijk en confronterend zijn, maar soms ook juist heel mooi. Andere ouders van kinderen met autisme herkennen dit. Vanuit die gedachte is het idee geboren dat ik mijn tocht rijd in een shirt waar de namen van de kinderen van De Blauwe Zon op staan. Ik neem hen dus allemaal mee en dat doe ik voor alle ouders en hun kinderen met autisme. Het idee erachter: Jullie mogen er zijn, jullie worden gezien! Het shirt is gesponsord door mijn werkgever. En ik rijd er echt vol trots in rond!” Aandacht voor autisme “Deze fietstocht is voor mij heel belangrijk, want het zorgt voor meer aandacht voor autisme.” Het is de eerste fietstocht die door het Autismefonds wordt georganiseerd. Patrick: “Als ik naar alle donaties kijk, dan voel ik me nederig en heel dankbaar tegelijkertijd. Zoveel mensen hebben al gedoneerd en dat voelt als een soort erkenning voor ons en de manier waarop wij met Jens om moeten gaan. Het geeft ons het gevoel dat mensen ons steunen. Ik vind dat zo lief van al die mensen en ben ze ontzettend dankbaar." Steun jij Patrick? Via deze actiepagina kun je Patrick steunen en laat je zien dat ook jij aandacht hebt voor autisme! Doneer via impactadventures.nl/patrick-de-beer-500km-voor-autisme Lees verder
31mrt Nieuws - 31 maart 2021

Keuzes maken met het oog op de kinderen


De school is uit, de kinderen zijn net opgehaald om naar huis gebracht te worden, de stoelen staan op de tafels en de spullen zijn opgeruimd. Er heerst een serene rust in het klaslokaal. “Het was weer een heerlijke werkdag. Ik heb weer stappen gezet met één van de kinderen en dat is echt fijn,” vertelt ambulant begeleider Patty de Fockert. Zij is onderdeel van het team Zorg Binnen Onderwijs (ZBO) van Driestroom. Op het Lichtenbeek college in Arnhem, speciaal onderwijs voor kinderen in de leeftijd van vier tot dertien jaar, biedt Patty samen met haar andere ZBO-collega’s extra individuele begeleiding aan kinderen. Hoe was dit toen de scholen vanwege de lockdown dicht zaten? “Ik heb keuzes gemaakt. Keuzes die invloed hadden op mijn werk en op mijn persoonlijke situatie. Ik koos ervoor om voor een bepaalde tijd een kind bij hem thuis te begeleiden. Een ouder van het kind was herstellende van een ernstige ziekte en behoorde daardoor tot de risicogroep. Ik begeleidde het kind door schoolse activiteiten thuis te doen, door hem hierbij te ondersteunen. Omdat de ouder tot een risicogroep behoorde, kon en wilde ik geen andere kinderen begeleiden. En persoonlijk betekende mijn keuze dat mijn sociale contacten op een laagje pitje stonden. Zo heb ik er bijvoorbeeld voor gekozen mijn eigen moeder niet eens meer bezoeken,” vertelt Patty. Zo zorgde Patty ervoor dat ze wel dat ene kind de nodige begeleiding kon bieden. Structuur Half mei mochten de kinderen weer naar school. Patty: “Dat was voor de kinderen wel weer wennen hoor. Hier op school moeten de kinderen bepaalde dingen, we volgen een structuur. Zo hebben we een oefening dat de kinderen etenswaren moeten proeven om zo de verschillende smaken te ervaren. Sommige kinderen willen dat niet of geven op voorhand aan dat ze het niet lusten. Aan deze oefening moeten ze wel mee doen. Thuis is de structuur soms minder aanwezig. En dat merkten we toen de kinderen na de lockdown weer op school kwamen.” Alle kinderen kunnen weer naar school In de klas van Patty en haar drie onderwijscollega’s zitten 12 kinderen, zeven daarvan krijgen individuele begeleiding van Patty. Vanwege de coronamaatregelen konden niet alle kinderen tegelijk op school komen. De ruimte is geschikt voor maximaal drie volwassenen, alleen zo kunnen zij onderling de anderhalve meter afstand tot elkaar bewaren. “Simpelweg omdat we niet genoeg ruimte hadden om op een veilige manier de kinderen het onderwijs en de zorg te bieden die zij nodig hebben,” legt Patty uit. De ouders snapten dit volledig. Patty: “Gelukkig hebben we nu een ruimte erbij zodat wij als collega’s afstand kunnen houden en alle kinderen weer naar school kunnen komen.” Knuffelen De anderhalve-meter-afstands-regel heeft het werk van Patty veranderd. Ook de andere coronamaatregelen hebben invloed. Zo dragen alle volwassenen op de gangen van de school een mondkapje. En Patty is ondertussen ook al drie keer getest op het coronavirus. Patty: “Dat vind ik wel heftig hoor. Bij elke snotneus denk je het ‘het zal toch niet?’. Maar het afstand houden is toch wel het meest lastige. Gelukkig hoeft dit niet tot de kinderen, die knuffelen we bij wijze van spreken de hele dag door. Voor sommige kinderen is deze nabijheid ook de enige manier van communiceren en dat is echt heel belangrijk.”   Lees verder
30mrt Nieuws - 30 maart 2021

Actief en ondernemend


Driestroomhuis Villa Confetti in Vroomshoop staat bekend om hun ongekende dosis aan creativiteit en eindeloze energie. Gezinshuisouders Arjan en Nicoline blikken samen met ons terug op één jaar corona. Arjan: “In ons gezinshuis wonen zes kinderen in de leeftijd van 7 tot 18 jaar en we hebben zelf twee kinderen. Als je me vraagt: Wat voor een gezinshuis is Villa Confetti? Heel actief, ondernemend en positief. We draaien onze hand nergens voor om en denken in mogelijkheden. Ondanks alle positiviteit is het afgelopen jaar ook echt wel pittig geweest en dat is het nog steeds.”    De Hartenchallenge Vorig jaar tijdens de eerste lockdown hebben ze bijvoorbeeld een Hartenchallenge georganiseerd. “We hebben iedereen in de wijde omgeving uitgedaagd om een zo origineel mogelijk hart te maken en dat per post naar ons toe te sturen,” vertelt Arjan. Je kon mooie prijzen winnen, zoals waardebonnen van €100,-, €50,- en €25,-. Nicoline: “Het leuke hiervan was dat de kinderen iedere dag post kregen van mensen die ze niet kenden. Met alle harten hebben we ons hele huis versierd. Prachtig was het! Uiteraard hebben de kinderen zelf ook harten gemaakt en verspreid. De achterliggende gedachte? Je krijgt wat je geeft: als je omkijkt naar een ander, kijkt de ander ook naar jou om. Een boodschap die wij de kinderen willen meegeven.”    Help! De kerstcadeaus! Toen kwam de zomer, het aantal besmettingen daalde en daarmee kwamen er versoepelingen van de coronamaatregelen. Arjan: “We zijn positief, dus we maakten plannen zoals we altijd doen. In september kijken we wat we met kerst willen doen. De kinderen spaarden het geld voor cadeaus. Zakgeld, geld voor de klusjes die ze in en rond huis kunnen doen: samen zorgden we dat ze het afgesproken bedrag bij elkaar hadden. In december was het tijd voor de cadeau-inkopen. En toen: van de een op de andere dag kregen we te horen dat de winkels hun deuren moesten sluiten. Hoe konden we nu kerst vieren? Geen cadeaus? Dat was geen optie, de kinderen leven altijd erg toe naar kerst en voor hen is structuur ontzettend belangrijk, maar nu werd ineens alles omgegooid. We hebben dezelfde avond nog alle medewerkers van het gezinshuis opgetrommeld en een draaiboek gemaakt. Zo zorgden we ervoor dat de kinderen de volgende dag - met inachtneming van de richtlijnen van het RIVM - alsnog hun cadeaus konden kopen voor elkaar. Het was heel last-minute en we moesten hemel en aarde bewegen, maar het is gelukt! Kerst kon doorgaan bij Villa Confetti!”   AllYouNeed Is Family Tour Nog een van die creatieve ideeën is de AllYouNeed Is Family Tour! Nicoline: “Ja, die bedacht ik onder de douche, net als vele andere activiteiten. We wilden onze gezinshuiskinderen bij hun ouders brengen in een tijd waar afstand de norm is. Dus we bedachten deze tour, iets wat in eerste instantie onmogelijk leek in verband met de coronamaatregelen. Gelukkig gaan wij uitdagingen niet uit de weg en hebben we het in gang gezet. We maakten een plan, stippelden de route uit en hebben voor de voorbereiding en de gehele tour een draaiboek gemaakt.”    Busje komt zo In de periode voor de tour hebben de kinderen een levensgrote pop gemaakt. Ieder kind had een pop met zijn of haar eigen gezicht op stof afgedrukt en de eigen kleding aan. Nicoline: “De pop konden ze aan hun ouders geven en zo kregen de ouders toch een ‘knuffel’ van hun kind. Maar we moesten ook een bus hebben! Dit bleek ontzettend duur. Nadat we een oproep plaatsten kregen we het geweldige bericht dat we de bus met twee chauffeurs gesponsord kregen van de busmaatschappij en dat de brandstof betaald werd door Driestroom.” Samen met de kinderen hadden ze voor de tour een high tea gemaakt om aan de ouders te geven. Een hart van purschuim om op de foto te kunnen en een dansje ingestudeerd op het liedje ‘Kusjesdag’ van K3. Alles was klaar om op pad te gaan!   De tour Op 4 februari om 08.32 uur vertrok de bus. Het eerste adres was in Arnhem. “Oh, wat was het spannend. We wisten niet wat we konden verwachten en dan merk je toch dat iedereen opkijkt als je op straat ‘Kusjesdag’ van K3 danst en zingt. In de loop van de dag verloren we de gêne wel, want ook midden op station Den Haag zongen we uit volle borst: Kusjesdag,” vertelt Nicoline. “Maar de tour was ook erg emotioneel, want het raakt je natuurlijk enorm als het contact tussen ouders en hun kind wordt bemoeilijkt door het coronavirus. Het was dan ook heel bijzonder om ouders met hun kinderen te mogen herenigen.” Arjan: “Al met al was de hele beleving top! In de bus draaiden we muziek en zongen we. We hebben met een enorme bus door de smalle straten in Den Haag gereden, met twee chauffeurs die daar ook zeker niet voor terugdeinsden. De reacties van de ouders waren ook fantastisch. Zoveel dankbaarheid en enthousiasme. Het was geweldig!”    1 jaar corona Alweer een jaar geleden begon de coronacrisis. Nicoline: “Een pittig jaar, mogen we wel zeggen. Maar ook voor de komende periode hebben we weinig perspectief. Voor onszelf is dat vervelend, maar voor onze gezinshuiskinderen is dat nog veel erger. Zij zijn gebaat bij structuur en een duidelijke planning. We zijn heel actief en ondernemen altijd erg veel, maar we merken dat onze ideeën ook een beetje opraken binnen de maatregelen die gelden. Laatst zei een van de kinderen al: dat bos heb ik nu wel gezien. Maar ook de vele variaties op bingo-avonden hebben we wel gehad. Het hoort bij het leven en dat willen we de kinderen ook meegeven, maar deze situatie is erg lastig.” Arjan: “Bij de pakken neerzitten doen we niet hoor. We hebben een tijd geleden bijvoorbeeld een Happy Day georganiseerd waarbij we onder andere een hottub op een aanhanger hebben gehuurd. Vorige week gingen de kinderen naar een alpacaboerderij, verdeeld over drie dagen. Ook hebben we de komende zomervakantie geboekt bij een vakantiepark met een pretpark erbij. We houden moed en hopen dat het allemaal door kan gaan en we er een mooie zomer van kunnen maken samen.”   Benieuwd naar meer? Bovenstaande activiteiten zijn niet de enige creatieve ingevingen van Arjan en Nicoline. Zo hebben zij jaarlijks een pop-up restaurant en zitten er nog heel wat ideeën in de pijplijn voor toekomstige activiteiten. De nieuwe verhalen van Villa Confetti delen we binnenkort op onze website.      Lees verder
29mrt Nieuws - 29 maart 2021

Geen moment verveeld


Iedereen heeft het afgelopen jaar anders ervaren. Zo blijkt ook uit het verhaal van Görkem. Görkem: “Ik ben inmiddels helemaal gewend aan alle maatregelen en kan er goed mee omgaan.” Görkem vertelt graag zijn positieve verhaal. Görkem: “Twee dagen in de week heb ik dagbesteding bij Elsweide in Arnhem, waar ik verschillende dingen doe: koekjes bakken, nootjes snijden, eierkoeken bakken en de koekjes inpakken voor de verkoop.” Daarnaast werkt Görkem drie dagen in de week als productiemedewerker in Arnhem.  Thuiszitten Driestroomlocatie Elsweide is alleen in het begin van de coronaperiode dicht geweest. Hierdoor heeft Görkem maar kort thuisgezeten. Gelukkig woont hij samen met anderen en zat hij dus niet helemaal alleen. Görkem: “Ik vermaakte mezelf heel goed door lekker te lezen, tv te kijken en door muziek te maken. Ik heb me geen moment verveeld.” Ook de maatregelen zijn voor Görkem geen probleem. Hij kan precies vertellen wat er wel en wat er niet kan. Görkem: “Inmiddels ben ik helemaal gewend aan het dragen van een mondkapje, het is gewoon normaal geworden.” Bezoek “Soms komt er een vrijwilliger langs en ga ik samen met haar een stukje fietsen. Zij op de fiets en ik op mijn driewieler. Dan ben ik er even uit. Ik kijk ook vooral naar de dingen die wel kunnen en niet naar alles wat niet kan. Dat zorgt er ook voor dat ik het afgelopen jaar niet heel negatief ervaren heb,” vertelt Görkem. Wat hij wel lastig vindt aan deze periode is dat hij zijn moeder nu minder vaak ziet, maar ook daar hebben zijn begeleiders een oplossing voor bedacht. Görkem: “Ik kan nu iedere avond videobellen met mijn moeder, dat vind ik wel heel erg fijn en gezellig.” Uitkijken naar Slag & Vlag Inmiddels heeft Görkem zijn tweede vaccinatie gehad. “Het was helemaal niet eng, ik ben er ook niet ziek van geweest,” vertelt hij met een lach op zijn gezicht. Als er straks weer meer mag, dan is muziek maken bij ‘Slag & Vlag’ een van de eerste dingen die hij gaat doen. Görkem: “Nu maak ik thuis muziek op de gitaar, fluit en trommel. Ik kijk er naar uit om ook muziek te kunnen maken met een grotere groep mensen.” Lees verder
29mrt Nieuws - 29 maart 2021

Het belang van teamwork


Van beleidsmedewerker naar coördinator van de taskforce corona binnen Driestroom. Van de een op de andere dag veranderde vorig jaar maart de werkzaamheden van Karen Tijssen binnen Driestroom.  Karen: “Ik kreeg vorig jaar februari de vraag of ik de taak van coördinator van de taskforce coronavirus op mij wilde nemen. Volmondig zei ik ‘ja’, niet wetende wat er allemaal op ons af ging komen.” Inmiddels is Karen al 13 jaar werkzaam binnen Driestroom. Sinds 2015 als beleidsadviseur, daarvoor heeft ze een ruime tijd gewerkt als communicatieadviseur. “Ik weet het ook nog heel goed, de eerste zondag dat we met z'n allen via Teams zaten te vergaderen. We wilden eigenlijk de dag daarna allemaal naar kantoor gaan om daar alles te bespreken, want met zo'n grote groep via Teams vergaderen, dat gaat toch niet? Een jaar geleden hadden we echt niet verwacht dat dit inmiddels de norm zou zijn,” vertelt Karen.  Taskforce corona Karen: “Het coronavirus zette voor ons allemaal de wereld op z’n kop en er kwam van alles op ons af. In het begin was het ontzettend zoeken naar hoe we alles moesten aanpakken. Elke dag kwamen er nieuwe richtlijnen vanuit de overheid en het RIVM en dus veranderde elke dag het beleid en moesten we bijstellen. Hoe spelen we als organisatie in op deze onzekere situatie? Hoe beschermen we cliënten en medewerkers? En hoe houden we de cliënten en hun verwanten op de hoogte? We werkten in het begin enorm lange dagen, we wisten nog niet precies wat corona inhield en moesten veel nieuwe protocollen maken. We waren echt zoekende in wat we wel of juist niet moesten doen qua beleid en stonden soms voor enorme dillema’s. Alles rondom het coronavirus was en is zo onvoorspelbaar. En dat alles in combinatie met de kinderen thuis, best pittig soms kan ik je vertellen.” Energie haalden we uit de saamhorigheid en de sfeer binnen de taskforce en het kunnen samenwerken met de locaties, dat compenseerde de lange dagen dat we ermee bezig waren.” In het begin was het voor Karen en de andere medewerkers binnen de taskforce onmogelijk om de werkzaamheden binnen de taskforce te combineren met de normale werkzaamheden. Gelukkig konden alle werkzaamheden met prioriteit toch doorgaan dankzij de andere collega’s die zonder aarzeling werkzaamheden overnamen.  Waar het echt om draait Karen: “Als beleidsmedewerker van Driestroom ben je altijd ondersteunend aan het primaire proces. In je normale werk ben je je hier bewust van, maar door in de taskforce te werken werd het nog duidelijker waar het echt om draait. De teams, medewerkers en cliënten op locaties zo goed mogelijk ondersteunen in deze onzekere tijd met angst voor het coronavirus en ingrijpende maatregelen voor onze cliënten. Dankzij de verschillende specialismes in de taskforce konden we snel beslissingen nemen en richtlijnen maken die ook praktisch uitvoerbaar waren. Gezamenlijk bespraken we elk coronagerelateerd onderwerp, van ventilatoren tot aan bezoekjes aan de tandarts.” Om alle maatregelen en protocollen voor cliënten zo duidelijk mogelijk te maken, werden er ook veel documenten voor hen gevisualiseerd. Op deze manier kon het voor iedereen op zijn of haar niveau uitgelegd worden.  Het heeft voor mij echt het belang van teamwork onderstreept Karen: “Doordat we medewerkers uit alle verschillende onderdelen van Driestroom hebben betrokken bij de taskforce, is er een fijne samenwerking binnen de stichting, maar ook tussen de stichting en franchise ontstaan.  We zijn nog beter gebruik gaan maken van elkaars kennis en kunde. Onder moeilijke omstandigheden hebben we toch best veel zaken op poten gekregen. Daar ben ik best wel trots op. De gouden formule is toch wel het leveren van maatwerk op locatie, cliëntniveau door de teamleiders, behandelcoördinatoren, artsen en verpleegkundigen. Alleen daardoor kunnen we het leven van onze medewerkers en cliënten zo alledaags mogelijk houden, ondanks alle landelijke maatregelen. Naast de samenwerking binnen de stichting en franchise hebben we direct de verbinding gezocht met andere collega-organisaties in de regio. We hebben veel van elkaar kunnen leren. Deze coronacrisis heeft voor mij echt het belang teamwork onderstreept.” Dankbaar “De drive en het teamwork binnen Driestroom, dat herinner ik me over 50 jaar nog. Het coördineren van de taskforce coronavirus was soms pittig, maar vooral ook heel boeiend. Ook was het heel leerzaam om te ervaren waar je met een crisis als deze tegenaan loopt. Ik ben blij dat we onze medewerkers die 365 dagen per jaar 24 uur per dag voor onze cliënten klaarstaan goed hebben kunnen ondersteunen. Dat we hen konden helpen wanneer zij vragen hadden wanneer er een (vermoedelijke) besmetting was. Dat ik samen met anderen echt iets heb kunnen betekenen binnen Driestroom dat geeft mij veel positieve energie,” vertelt Karen dankbaar. Karen: “De kracht van de taskforce was en is echt dat we op elkaar kunnen bouwen. Als straks weer alles mag, dan kijk ik er naar uit om met alle medewerkers van de taskforce op het terras te proosten en terug te kijken op alles wat we met elkaar het afgelopen jaar hebben neergezet. Heel graag live, want dat menselijke contact heb ik echt gemist.”      Lees verder
29mrt Nieuws - 29 maart 2021

Nieuwe baan in coronatijd


Een nieuwe baan in coronatijd, voor Chantal was dit de realiteit. Afgelopen december is ze begonnen binnen Driestroom als verpleegkundig consulent. Hoe was het voor haar om binnen Driestroom te starten in deze tijd? Lastig of was het goed te doen?  Chantal: “Voordat ik bij Driestroom begon, heb ik op verschillende plekken gewerkt. Zo heb ik eerst 15 jaar voor Pluryn gewerkt als verpleegkundige op de woongroepen. Vervolgens een uitstap gemaakt van twee jaar bij een klein startend wooninitiatief in Cuijk. Hier heb ik ontdekt dat werken bij een grote organisatie, waar alles meer geregeld is qua beleidsstukken en protocollen, beter bij mij past. Vandaar de overstap naar mijn huidige functie binnen Driestroom.” Starten in coronatijd “Ik kwam echt tijdens de topdrukte binnen in de organisatie. In de periode dat ik begon waren wij als verpleegkundig consulenten heel nauw betrokken bij locaties waar besmettingen of zelfs grotere uitbraken waren. Ik werd gelijk aan het werk gezet en moest me flink inlezen. Als verpleegkundig consulent hebben we met betrekking tot corona een adviserende rol. Denk aan: Een cliënt heeft klachten. Wat moeten we doen? Hiervoor is het van belang dat we alle protocollen goed kennen,” vertelt Chantal. De start binnen Driestroom begon voor Chantal dan ook erg hectisch waardoor het normale inwerkprogramma niet helemaal goed gevolgd kon worden.  Fijne ervaring Toch heeft Chantal de eerste periode bij Driestroom goed ervaren. Chantal: “Ik kan altijd mijn directe collega's om hulp vragen. Iedereen die ik binnen de organisatie iets vraag, wil mij ook graag helpen of meedenken. Daardoor heb ik ook de lijnen binnen de organisatie snel eigen kunnen maken. We zijn dan ook niet dag in dag uit met corona bezig. Ook het geven van scholingen en inzicht verkrijgen in de behoeftes van cliënten op diverse locaties, behoort tot onze taken. Dat geeft een prettige afwisseling van mijnwerkzaamheden. Ik ben erg blij dat ik de overstap naar Driestroom heb gemaakt. Thuiswerken Ook het thuiswerken werd voor Chantal een feit. Chantal: “We zijn met vijfcollega's en we mogen met twee medewerkers op kantoor werken wanneer dit echt nodig is. Daarnaast komen we ook nog wel bij locaties als daar vragen zijn die echt noodzakelijk zijn. Wij hebben als verpleegkundig consulenten inmiddels ook de eerste vaccinatie gehad waardoor het ook al iets veiliger wordt om bij locaties te komen. Natuurlijk wel met de nodige persoonlijke beschermingsmiddelen. Dat betekent dat ik ook nog een aantal dagen thuis moet werken. Dat viel in het begin wel tegen, omdat mijn kinderen op dat moment ook thuis waren en thuisonderwijs volgden. Een goede balans daarin zoeken was lastig. Nu dat de kinderen weer naar school zijn vind ik het thuiswerken soms ook wel fijn. Je kunt je dan echt even focussen op je werk.” Vooruitkijken Chantal: “Ondanks alle hectiek is de afgelopen periode wel ontzettend leerzaam geweest voor mij. Ik kijk dan ook uit naar de tijd dat we ons meer kunnen gaan focussen op de scholingen en ik mezelf echt kan gaan verdiepen in de behoeften van cliënten bij de locaties waar ik aan verbonden ben.”         Lees verder
29mrt Nieuws - 29 maart 2021

Bijzonder en leerzaam jaar


Net gestart als zorgondernemers bij Driestroom en toen laaide het coronavirus op. Wiebe en Corrie overkwam het. Daarmee liep hun eerste jaar bij Driestroom anders dan voorzien. En dat was soms best even zoeken. Maar inmiddels draaien ze goed en hebben ze met hun gezinshuis - gezinshuis Thermiek - mooie ontwikkelingen doorgemaakt. Een bijzonder jaar Het was geen makkelijk jaar voor Wiebe en Corrie, maar wel een bijzonder en leerzaam jaar. Ze begonnen vorig jaar bij Driestroom met Gezinshuis Thermiek, nadat ze 2,5 jaar bij een andere organisatie gezinshuisouders in loondienst waren geweest. Een mooie stap, maar door het coronavirus was het soms best ingewikkeld de franchise goed te leren kennen. En lastiger nog, de coronamaatregelen hadden natuurlijk ook invloed op het dagelijks leven van Wiebe, Corrie en de kinderen.  Ruimte en balans Wiebe en Corrie vertellen: “De scholen gingen natuurlijk dicht en er was steeds minder buitenshuis te doen. Iedereen was ineens de hele dag thuis en kreeg thuisonderwijs. Dat vroeg best veel van iedereen. Gelukkig hebben we verschillende ruimtes, een grote tuin en een voetbalveldje, dus er was genoeg ruimte voor iedereen om zijn eigen ding te doen. Maar toch was pittig. Voor de kinderen, maar ook voor ons om een goede balans te houden.” Leuke ervaringen Gelukkig waren er in het afgelopen jaar ook momenten waarop er wel weer wat meer mogelijk was. Zo ook in de zomer. Wiebe vertelt: “Afgelopen zomer hebben we gelukkig nog wel wat ondernomen. Toen was er een tijd dat er nog wel wat meer kon. We zijn naar een pretpark geweest, we hebben in de tuin geslapen in tentjes en we zijn veel naar het zwembad geweest. Dat zijn toch wel de leuke ervaringen van dit jaar.” Corrie vult aan: “En voor de winter hebben we een groot scherm opgehangen en op Marktplaats bioscoopstoelen gekocht. Nu hebben we ons eigen bioscoopje en kijken we geregeld samen films. Dat is ook wel heel verbindend.” Trots op elkaar Corrie vertelt: “We zijn heel trots op hoe we het met zijn allen doen. Met de kinderen gaat het goed en wij hebben ons ook verder ontwikkeld. De tweede lockdown was echt wel weer even moeilijk, maar je vindt dan toch snel weer een nieuw ritme met elkaar. En we laten de situatie nu makkelijker los dan in de eerste lockdown. Het is zoals het is en je tegen de situatie blijven verzetten lost niet zo veel op.” Toekomst Op de vraag waar Wiebe en Corrie het meest naar uitkijken zodra de maatregelen afnemen, antwoorden ze: “Je mist vooral het samen met elkaar iets leuks doen. Dat je samen dingen beleeft. We hopen dat het van de zomer weer kan.” Wiebe vertelt: “En ik ben midden in de zomer jarig. Het is traditie om op mijn verjaardag naar een pretpark te gaan en op de terugweg te eten bij McDonalds. Het zou fijn zijn als dat straks weer kan.”     Lees verder
1 2 3
X

Alle Driestroom groepsvervoer rijdt dinsdag 16 februari weer. Houd rekening met vertragingen. 

Wij hebben geen cookies, wel appeltaarten!

Op onze website maken we wel gebruik van cookies. De enige cookies die wij gebruiken zijn noodzakelijk voor de technische werking van onze website en zorgen voor een sneller en gemakkelijker gebruik ervan. Omdat wij geen analytische cookies gebruiken of cookies voor marketing, vragen wij je ook geen toestemming daarvoor. Lees meer in onze privacystatement.

Weten waarom wij appeltaarten hebben in plaats van cookies? Je leest het hier