“40 jaar bij Driestroom, ik vind het nogal wat.”

29 augustus 2022

“40 jaar bij Driestroom, ik vind het nogal wat.” En dat is het zeker! De 82-jarige Willem, of Wim zoals ze hem ook wel noemen, is al 40 jaar bij onze organisatie waarvan hij de laatste acht jaar bij locatie Nijevelt in Nijmegen woont. En dat mag gevierd worden! Samen met zijn familie en begeleiders en bewoners van Nijevelt stonden ze hier in juli uitgebreid bij stil. Muziek, cadeaus en lekker eten (al is voor Willem een lekker stuk kip voldoende), een geslaagde viering van een bijzonder jubileum! 

Als kleine jongen kreeg Willem een hersenvliesontsteking. Dit zorgde ervoor dat de gezond geboren Willem een achterstand in zijn ontwikkeling opliep. “Was hij in deze tijd geboren dan was dat natuurlijk nooit gebeurd”, vertelt Henk de Gooyert, broer van Willem. “De wetenschap was toen nog niet zover. En mijn ouders hadden ook genoeg aan hun hoofd met een groot gezin.” Het gezin breidde zich uit, na Willem kwamen er nog zes kinderen waarvan er twee vroegtijdig zijn overleden. 

Ouders De Gooyert werkten hard en waren druk met het gezin. “Ik merkte niet echt dat Willem anders was. Hij was al 14 jaar toen ik werd geboren, ik wist dus ook niet beter. Maar we zagen wel dat hij wel een beetje werd verwend door onze ouders. Hij had bijvoorbeeld een mooiere fiets met vlaggetjes.” “Ik heb wel drie keer een nieuwe fiets gekregen”, vult Willem aan. “Mijn ouders maakten zich gewoon wat meer zorgen om hem, dat is toch ook logisch?”, zegt Henk. 

Uit huis
Willem groeide op en werd fysiek sterker. Hij heeft lang thuis gewoond bij zijn ouders maar op een gegeven moment waren ze hem gewoon niet meer de baas. “Willem lustte in die tijd wel een potje bier en dat viel soms wel eens verkeerd. Nu neemt ie nog steeds elke dag een potje bier maar dan wel alcoholvrij”, vertelt de 69-jarige Henk. “Ja, ja, dat vind ik wel lekker het bier”, vult Willem hem aan en geeft Henk een liefkozend tikje op zijn arm. Van zijn ouderlijk huis verhuisde Willem naar zijn broer en schoonzus. “Het was een tijdelijke oplossing, thuis ging het gewoon niet meer. Het was echt bewonderingswaardig wat mijn broer en schoonzus toen gedaan hebben; naast hun eigen gezin Willem opvangen. Ze hebben heel erg goed voor hem gezorgd en hebben hem begeleid totdat hij naar Nijevelt ging. Daarna heb ik het samen met mijn zus Hetty overgenomen”, vertelt Henk. Willem stond inmiddels op de wachtlijst voor een woonplek voor mensen met een beperking. De noodoplossing duurde anderhalf jaar. 

Op de Kometenstraat kwam een plekje vrij. Daarna verhuisde hij nog naar twee andere plekken binnen Driestroom om vervolgens weer terug te komen bij de Kometenstraat. “Met wie woonde je ook al weer bij de O.C. Huismanstraat?” Willem noemt de namen zonder na te denken op, voornamen en achternamen, om vervolgens te zeggen ‘ik weet het ook allemaal niet precies hoor’. 

NijeveltNijevelt, wonen bij Driestroom
En nu woont hij al acht jaar bij Nijevelt. Hij zit er op zijn plek. Henk en de andere broers en zussen zijn ook dik tevreden. “Eigenlijk zit je altijd hier hè, nooit op je kamer”, zegt Henk tegen Willem. De broers zitten aan de tafel in de huiskamer van Nijevelt 5. “Het is gezellig hier”, beaamt Willem. De kamer van Willem is steriel, alles wat er staat heeft een functie. Een bed, een kledingkast, twee stoelen en twee salontafels tegen elkaar aan geschoven in de hoek van de kamer. “Elke zondag legt Willem zijn kleren voor de hele week klaar, op deze tafels dus. Hij is wel van de vaste stramienen hoor.” “Elke maandag, woensdag en vrijdag ga ik om 16:00 uur douchen, elke zondagochtend om 10:30 uur komt Henk koffie drinken en elke maandag komt Hetty (red. zus)”, vertelt Willem. 

Feest
En ook de viering volgt een vast, strak programma. Om 16:30 uur komt de familie, om 17:30 uur gaan ze aan tafel. Wat ze gaan eten? “Friet met kip en ballen gehakt met satésaus”, zegt Henk. “Friet met kip vind ik wel lekker ja, vooral de kip.” Na het eten gaat iedereen weer naar huis. En dan zit het erop. Als het aan Willem ligt blijft hij nog lang bij Driestroom. Al vindt hij het wel jammer dat de bewoners moeten verhuizen naar een andere locatie. “Ik ben al negen keer verhuisd, nu moeten we weer verhuizen, dat is niet mijn ding hoor. Ik vind het wel gezellig hier, praatje maken met de andere bewoners, dat hele gereutemeteut, alles ja.”


Ook voor jou interessant

17dec Binnentuin-2 Nieuws - 17 december 2021

Prachtige nieuwe binnentuin voor locatie Oude Graafseweg


Oude Graafseweg in Nijmegen, een locatie met 29 appartementen én een prachtige nieuwe binnentuin. Een aantal maanden geleden is er een start gemaakt met het vernieuwen van de binnentuin, die volgens de bewoners prachtig is geworden. Bewoners Wilfred, Doreth, Rob, Martina en Piet vertellen vol trots over de locatie en de mooie binnentuin.    Helemaal op hun plek  Al sinds de opening van de Oude Graafseweg 7 jaar geleden zitten Wilfred, Rob en Piet hier helemaal op hun plek. Wilfred: “Ik wil hier niet meer weg, van alle plekken waar ik heb gewoond zit ik hier het beste op mijn plek.” Piet: “Ik heb het hier echt naar mijn zin. Ik zou nergens anders willen wonen. De andere bewoners zijn aardig, de begeleiding is goed en we hebben een kok die goed kan koken.”  Ook Doreth en Martina zijn te spreken over hun kamers, de locatie en de begeleiding. Doreth: “Ik vind het zo fijn dat ik hier ook lekker op mezelf kan zijn en mezelf terug kan trekken in mijn eigen kamer. ’s Avonds eet ik ook altijd op mijn eigen kamer en niet gezamenlijk met andere bewoners in de woonkamer. Als ik begeleiding nodig heb dan vraag ik dat en dan staan ze meteen voor me klaar, echt heel fijn.” Waar Doreth geniet van de rust op haar eigen kamer zoekt Martina meer de gezelligheid met haar medebewoners op: “Ik vind het fijn dat ik hier ’s avonds gezellig samen met de medebewoners in de woonkamer kan eten en een praatje kan maken”, vertelt Martina.     Binnentuin  Wilfred zit in de cliëntenraad en heeft veel mee mogen denken over de inrichting van de binnentuin. Om goede ideeën in te brengen hebben ze samen met de bewoners om de tafel gezeten om de wensen in beeld te krijgen. Wilfred: “Het is een mooie tuin geworden. In december willen we ook graag lampjes in de binnentuin ophangen en als we in het voorjaar de tuin officieel aan openen hoort het doorknippen dan een lintje daar natuurlijk ook bij”.     Doreth: “De binnentuin is echt hartstikke mooi geworden. Echt veel mooier dan hoe het was. Wat ik zo fijn vind aan de binnentuin? Kunstgras, bloemen, gezellig met andere bewoners onder de overkapping zitten en luisteren naar de vogels. Daar kan ik echt van genieten.”  Rob : “De binnentuin is echt geweldig geworden. Voorheen was het nogal het rommelig en lagen er lelijke houten planken in de tuin. Nu is het echt mooi met kunstgras en een prachtige overkapping. Binnen een paar weken hadden ze alles klaar! Echt heel fijn. De nieuwe tegels liggen ook perfect, ik heb goed gekeken of ze wel echt recht liggen en gelukkig is dat het geval!”  Martina: “Toen er plannen kwamen om de tuin aan te pakken was ik daar wel heel blij mee. Eerst zag het er allemaal niet zo mooi uit. Er lagen allemaal planken in de tuin. Nu kom ik er graag, het is een hele verbetering met hoe het eerst was.”  Piet: “De tuin is echt veel beter geworden dan dat het was. Maar het is geen echt gras hoor wat er in ligt, het is wel nep. Maar ik ben er wel tevreden over en ik vind het fijn dat ik door de overkapping ook lekker in de schaduw kan zitten want anders is het in de zon al snel te heel.”     Officiële opening  Helaas is vanwege corona is de officiële opening van de binnentuin uitgesteld naar het voorjaar.   Lees verder
09mei Diepvoorde1 Nieuws - 09 mei 2022

Wonen zoals jij wilt bij Diepvoorde en Huissteden


In de wijk Diepvoorde, vlakbij het centrum van Wijchen, ligt onze kleinschalige woonlocatie Diepvoorde. Edwin woont al sinds 2004 bij Diepvoorde. Edwin: “Ik heb in het verleden veel meegemaakt wat me niet in de koude kleren is gaan zitten. Toen ik in 2004 op zoek was naar een nieuwe woning waar begeleiding 24/7 aanwezig is, kwam ik bij Diepvoorde uit. In het begin was het even wennen, maar ik heb snel mijn draai gevonden.”  Volop woonmogelijkheden  Diepvoorde bestaat uit zes gekoppelde woningen waar achttien bewoners wonen. Begeleiding is hier 24 uur per dag aanwezig. Een fijne grote tuin met veranda en volière maken deze mooie woonomgeving af. Naast de achttien bewoners van Diepvoorde wonen even verderop in de wijk nog negen bewoners. Zij wonen verspreid over drie huizen en leven hun leven zoveel mogelijk zelfstandig, Huissteden noemen we deze woonlocatie. Begeleiding is hier op vaste momenten aanwezig, daarbuiten kunnen de bewoners altijd een beroep doen op de begeleiding van Diepvoorde. Ten slotte is er ook nog een trainingsappartement in de wijk.   Vriendschappen  In al die jaren dat Edwin bij Diepvoorde woont, heeft hij samen met bewoners en begeleiding veel leuke dingen gedaan, zoals BBQ’en en uitstapjes. Ook zijn er nieuwe vriendschappen ontstaan bij Diepvoorde. Edwin: “Jasper, ook bewoner van Diepvoorde, is een goede vriend en fietsmaatje geworden. Samen fietsen we vaak en spreken regelmatig af. Toch blijft het mijn grootste droom om ooit helemaal zelfstandig te gaan wonen in een eigen appartement. Als dat eenmaal zover is, ga ik de begeleiding wel missen hoor, en dan in het bijzonder Marieke (persoonlijk begeleider bij Diepvoorde). Marieke staat altijd voor me klaar, luistert naar me en helpt me waar nodig. Ook bij het vinden van een nieuwe baan heeft Marieke me geholpen. Door haar werk ik nu bij Werkpost DrieGasthuizen, waar ik het ontzettend naar mijn zin heb.”  Buiten aan de slag  Een andere bewoner die jaren bij Diepvoorde heeft gewoond, is Arthur. Sinds de opening van Huissteden in 2003 is hij echter naar Huissteden verhuisd. Arthur: “Ik was toe aan wat meer zelfstandigheid, vandaar dat ik naar Huissteden ben verhuisd. Ik woon daar in een rustige en gezellige buurt. Ik ken veel mensen in de buurt en samen met Bep, die ook bij Huissteden woont, ga ik regelmatig op visite bij Peter, die bij Diepvoorde woont. Of hij komt bij ons op visite. Heggen knippen, klussen en in de tuin werken doe ik graag en daar heb ik ook ruimte voor bij Huissteden. Ik werk twee dagen per week bij ’t Mozaiek en één dag per week bij Kinderboerderij Kobus. En ook al heb ik de hele dag buiten gewerkt bij Kinderboerderij Kobus, dan nog vind ik het leuk om thuis ook buiten aan de slag te gaan.”  Vrijheid  Wie nu volledig op zichzelf woont in het trainingsappartement in de wijk is Dennis. Dennis woonde eerst bij Diepvoorde, daarna bij Huissteden en nu, sinds december vorig jaar, in het traningsappartement. Hier leert hij om volledig zelfstandig te wonen. En daar is hij maar wat blij mee! Dennis: “Bij Diepvoorde en Huissteden was het goed en gezellig, maar ik had echt behoefte aan meer zelfstandigheid en een eigen appartement. Bij Huissteden heb ik geleerd om voor mezelf te koken, mijn eigen was te doen en mijn kamer netjes te houden. Nu in het trainingsappartement doe ik alles echt zelf. Goed contact hebben met mijn buren vind ik belangrijk. Als er iets is, weten we elkaar te vinden. Zo heb ik laatst de overbuurvrouw bijvoorbeeld geholpen met een bank naar beneden sjouwen. Het bevalt goed om nu helemaal op mezelf te wonen en mijn eigen vrijheid te hebben. Ik ben trots op mezelf dat het me gelukt is om deze stappen naar zelfstandig wonen te zetten. En wie weet, lukt het me ook nog om helemaal zelfstandig te gaan wonen met ambulante begeleiding van Driekracht. Dat is de vorige bewoonster van het trainingsappartement ook gelukt. Een mooi doel voor mezelf.”  Geluk  Er zijn dus veel verschillende mogelijkheden qua wonen met ondersteuning bij Diepvoorde en Huissteden. Marieke, persoonlijk begeleider, vertelt: “Dat vind ik nou ook het mooie van Diepvoorde. De ondersteuning die we bieden is heel persoonsgebonden. Van ondersteuning in structuur tot verzorging zoals douchen. Het is heel breed. Of je nou 23 bent zoals onze jongste bewoner, of 89 zoals onze oudste bewoner, of je een kleine of grote zorgvraag hebt, we kunnen iemand eigenlijk bijna altijd wel ondersteunen en begeleiden. Als je het hebt over geluk, dan word ik hier gelukkig van. Hoe tof is het dat ik onderdeel mag zijn van het leven van deze mooie mensen en hen mag begeleiden naar steeds een stukje meer zelfstandigheid. Daar word ik blij van. Het is dan ook niet gek dat ik met veel plezier naar mijn werk ga.”    Lees verder