De flexibiliteit en creativiteit van ambulant begeleiders

19 mei 2020

20.000 stappen zette ze op één dag. Is dat nou bijzonder? Wel als je, je realiseert dat Hilde Koetsier, ambulant begeleider bij Driekracht, deze stappen zette in het gezelschap van vier verschillende cliënten. “Ik wandel wat af sinds de uitbraak van het coronavirus!” Het werk van een ambulant begeleider vraagt in deze tijd om nog meer flexibiliteit en creativiteit.

Hilde begeleidt zo’n 16 cliënten die zelfstandig wonen. Bij de een komt ze wekelijks een uurtje, bij de ander is de hulpvraag complexer en is een wekelijks uurtje niet voldoende. Naast de verschillende hulpvragen lopen ook de achtergronden van de cliënten uiteen. Verslaving, bewoning en psychiatrische problemen komen vaak voor. De begeleiding vindt vooral thuis bij de cliënten plaats. Hilde: "En toen adviseerde het kabinet iedereen zoveel mogelijk thuis te gaan werken vanwege het coronavirus..."

Thuiswerken en ambulante ondersteuning
“Alles wat wij bieden viel in één klap weg. Niet meer zijdelings in de gaten houden of het een cliënt lukt om het huishouden bij te houden of naast iemand zitten als hij zoekt naar een woning. Naast de praktische kant viel ook de psychosociale ondersteuning weg. Mensen zijn nu eenzamer dan ooit. Juist nu is het nog belangrijker om er voor de cliënt te zijn, naar zijn te verhaal luisteren en mee te denken in een oplossing. Dan kan nu niet altijd,” vertelt Anita Hendriks, teamcoach bij Driekracht.

Huisbezoeken maken plaats voor telefonisch contact of beeldbellen, de RIVM-richtlijnen vragen een andere manier van werken. “Laatst liet een cliënt de post die hij ontvangen had via beeldbellen zien. Wat moet ik hiermee, was zijn vraag. Zo kan het dus ook. Ik vind het zo mooi om te zien dat onze collega’s creatief worden zodat ze nog steeds de zorg kunnen bieden die nodig is,” vertelt Charalda van den Broek, teamcoach bij Driekracht. “Maar dit kan niet bij iedereen. Cliënten zijn sinds het coronavirus angstiger en eenzamer geworden. Ze zijn soms totaal de kluts kwijt. Dagbesteding, werk, het viel zo ineens weg. En vanaf dat moment zitten ze met hun partner of gezin thuis, bij elkaar op de lip. En dat gaat echt niet altijd goed.”

De draad weer oppakken
Voor sommige cliënten was het belangrijk om de draad zo goed en snel mogelijk weer op te pakken. Natuurlijk aan de hand van de RIVM-richtlijnen. “Er ligt veel verantwoordelijkheid bij onze collega’s. Bij elk bezoek maken ze de afweging of een bezoek noodzakelijk is en of ze zich kunnen houden aan de RIVM-richtlijnen. Ambulante ondersteuning is maatwerk, vanwege de richtlijnen is maatwerk nog belangrijker geworden,” vertelt Anita.

Tijdens elk bezoek zit er een coronakit in de tas: een flesje handalcohol, handschoenen en mondkapjes. Hilde: “Veel cliënten zijn afhankelijk van het openbaar vervoer om naar hun dagbesteding of werk te gaan. Sinds 1 juni is het gebruik van een mondkapje verplicht in het openbaar vervoer. Ik heb dan ook een soort van voorbeeldfunctie gekregen waarin ik demonstreer hoe je het mondkapje goed op en af moet doen. Daarnaast was ik mijn handen demonstratief en wijs ik cliënten continu op de 1.5 meter afstand. Een cliënt was echt heel angstig en in plaats van 1.5 meter liep hij met een boog van vijf meter om mensen heen. Aan de ene kant ben je mensen bewust aan het maken van de gevaren van het virus, aan de andere kant relativeer je ook een boel. Door met hem te gaan wandelen zakte de angst weg.”

En zo kon het dus gebeuren dat Hilde op één dag, met vier wandelingen, met vier verschillende cliënten, in totaal 20.000 stappen heeft gezet!

X

Coronavirus, actuele ontwikkelingen en maatregelen:  Lees meer ->

Wij hebben geen cookies, wel appeltaarten!

Driestroom maakt gebruik van cookies. De enige cookies die wij gebruiken zijn noodzakelijk voor de technische werking van onze website en zorgen voor een sneller en gemakkelijker gebruik ervan. Omdat wij geen analytische cookies gebruiken of cookies voor marketing, vragen wij je ook geen toestemming daarvoor. Lees meer in onze privacyverklaring.

Weten waarom wij appeltaarten hebben in plaats van cookies? Je leest het hier