Gezinsbehandeling: het gezin in z'n kracht zetten

17 januari 2023
Waar loopt het gezin tegenaan? Wat kan ik in deze situatie betekenen voor dit kind en het gezin? Vragen die een gezinsbehandelaar zich dagelijks stelt. Voor gezinnen die zijn vastgelopen en waar problematiek speelt of waar stagnatie dreigt, is de gezinsbehandelaar een belangrijk aanspreekpunt. Inzicht geven, gedragspatronen aan het licht brengen en deze doorbreken en handvatten aanbieden, helpt deze gezinnen om te gaan van overleven naar weer gaan leven. Zij krijgen meer grip op hun gezin, hun leven en het draagt bij aan het vergroten van de kansen van hun kind.  

Marleen en Iris - GezinsbehandelingDe vastgelopen cirkel doorbreken 

Marleen Schaapveld, betrokken bij gezinsbehandeling als gezondheidszorgpsycholoog en orthopedagoog: “We zien vaak dat ouders al langere tijd zijn vastgelopen. Dat is begrijpelijk, want als je kind een diagnose krijgt en meerdere problemen laat zien in ontwikkeling en gedrag, is dat heftig. De belasting voor ouders is groot en in hun omgeving kan niemand vertellen hoe hiermee om te gaan. Ouders kunnen plekken of situaties gaan vermijden en raken geïsoleerd vanuit de gedachte: ‘Ik doe dit niet, want dan kan het ook niet fout gaan’. Hun wereld wordt kleiner en ouders voelen zich beperkt. Ze hebben minder draagkracht door de problemen die spelen. We zien bijvoorbeeld ook dat ouders uit contact kunnen raken met hun kind, doordat ze niet de reactie bij hun kind zien die ze verwachten. Het gevolg is dat ze nauwelijks meer initiatief tonen richting het kind, ze dreigen het op te geven om bijvoorbeeld nog samen te spelen of hun kind te leren zichzelf aan te kleden. Hulp is in deze gevallen nodig om de cirkel te doorbreken.”  

Het gezin in beeld 
In de meeste gevallen draait de gezinsbehandelaar mee in het gezin op de momenten dat de situaties spelen waar de hulpvragen over gaan. De gezinsbehandelaar kijkt wat er goed gaat, wat er onderliggend kan zijn aan het probleem en of er patronen zichtbaar zijn. Gezinsbehandeling is er voor kinderen van 0 tot 18 jaar met ontwikkelings- en/of gedragsproblemen en hun gezinnen. Naast de gezinsbehandelaar is er ook altijd een gezondheidszorgpsycholoog betrokken. Driestroom gezinsbehandelaar Iris Van Duinen: “Wij komen thuis bij gezinnen zodat zij zich in hun eigen leefomgeving bevinden waar de problemen zich voordoen. De problemen kunnen zich op meerdere vlakken voordoen, zoals ‘Mijn kind eet niet’, ‘Mijn kind heeft slaapproblemen’, ‘Hoe communiceer ik met mijn kind?’ ‘Mijn kind verwondt zichzelf’ ‘Mijn kind luistert niet naar de grenzen die wij als ouders stellen’, ‘Mijn kind wordt snel boos of trekt zich terug in z’n eigen kamer’, ‘We zijn niet meer echt in contact met ons kind’, maar ook ‘We kunnen het niet meer aan’. De moeilijke situaties kunnen zich ook op andere plekken voordoen, zoals in de supermarkt of op weg naar school. Wij kijken met de gezinnen mee en vragen hen bijvoorbeeld een activiteit te doen met hun kind. We houden de situaties zo normaal mogelijk. Ook filmen we vaak situaties om met ouders terug te kijken.” 

Ouders in de lead 
“We werken altijd samen met ouders, want zij kennen hun kind het beste en brengen het meeste tijd door met hun kind. Zij zijn in de lead. Wij vormen een beeld van het gezin en laten ouders hun patronen inzien, geven inzicht in de problematiek en krachten van hun kind en helpen hen om zich te kunnen verplaatsen in hun kind: Hoe ziet mijn kind de wereld? Samen met ouders ontwikkelen we een soort rugzak aan tools die zij zelf kunnen gebruiken in hun dagelijkse leven en in de omgang met hun kind.  Dit helpt hen in te spelen op de belevingswereld van hun kind en zo aansluiting te krijgen”, vertelt Iris.  

Groei, ruimte en zelfvertrouwen 
Iris: “Doordat we ouders zelf laten kijken naar hun patronen en met hen meedenken over passende handvatten of oplossingen zien we dat er weer ruimte komt. Ruimte om weer in contact te komen met hun sociale kring, om weer met hun kind naar de supermarkt te gaan. We helpen ouders met het vinden van een balans tussen het aanpassen van de omgeving aan het kind en wat ze het kind aan vaardigheden kunnen leren om met hun omgeving om te gaan. Soms hebben ouders handelingen bij het kind uit handen genomen, of zijn ze de energie verloren om de interesse van het kind te prikkelen. Wij zorgen dat zij zelf antwoord kunnen geven op: ‘Wat heeft mijn kind nodig en hoe kan ik dit doen?’ Zo krijgen ouders het vertrouwen in zichzelf en hun kind terug, ontstaat er meer rust in het gezin en krijgt het kind meer kans om te groeien. Als ik dan in de loop van het traject ouders hoor zeggen ‘we kunnen weer van dingen genieten’, dan voelt het zo fijn dat ik daaraan heb kunnen bijdragen.”  

Het traject Gezinsbehandeling 
Iris: “Gedurende 9 maanden komen wij gemiddeld één keer per week langs bij het gezin thuis, soms is dit vaker, soms minder vaak en het kan ook worden verlengd met een bepaalde periode, dit is geheel afhankelijk van de hulpvraag en waar we gedurende het traject tegenaan lopen. Het heeft in ieder geval altijd een tijdelijk karakter, wij stappen na verloop van tijd weer uit.” 

Marleen: “We richten ons in de behandeling voornamelijk op de ouders. Soms, afhankelijk van de ontwikkelingsleeftijd van het kind en de hulpvragen, werkt de gezinsbehandelaar ook individueel met het kind of wordt het kind betrokken bij bepaalde gesprekken. Een voorbeeld is het maken van een signaleringsplan samen met kind en ouders. Het komt ook voor dat we mensen binnen het eigen netwerk van het gezin betrekken bij de gezinsbehandeling, zoals opa en oma.” 

Een heel netwerk 
“We zoeken altijd de verbinding en aansluiting met kinderdagcentrum of school, omdat dit ons een duidelijker beeld van het kind geeft. Daarnaast zorgt een goede onderlinge afstemming ervoor dat de benadering en wijze waarop een kind gestimuleerd kan worden en welke vaardigheden geleerd kunnen worden, duidelijk zijn”, geeft Marleen aan. “We kunnen daarnaast een beroep doen op andere disciplines, zoals SI-therapie, logopedie, diëtetiek, het eetteam en het poep- en plasteam bij bijvoorbeeld zindelijksheidsvragen. Zij denken met ons mee en kunnen waar wenselijk zelf casussen oppakken.” 

Indien ouders dringend behoefte hebben aan ontlasting, dan kan de gezinsbehandelaar samen met ouders en veelal het wijkteam de mogelijkheden onderzoeken. Samen kijken ze welke mogelijkheden er zijn binnen het persoonlijke netwerk van ouders of dat inzet van praktisch ambulante hulp wenselijk is.  

Bij de afsluiting van gezinsbehandeling bespreekt de gezinsbehandelaar met de ouders of ze zelfstandig verder kunnen. Een andere mogelijkheid is om af te schalen naar een lichtere vorm van ambulante ouderbegeleiding voor een bepaalde periode.  

Als ergens in het traject blijkt dat gezinsbehandeling onvoldoende kan aansluiten bij de complexiteit of dat er andere problemen op de voorgrond spelen, dan kan er opgeschaald of doorverwezen worden een externe partner van Driestroom.  

Marleen: “Per gezin en per situatie kijken we wat het beste past om deze gezinnen weer in hun kracht te laten komen.”  

 

 

 

Ook voor jou interessant

17jan Nieuws - 17 januari 2023

Alledaags Geluk voor kinderen, jeugdigen en hun gezinnen


“Binnen Driestroom streven we naar alledaags geluk. Dat doen we aan de hand van het Alledaags Gelukmodel. Het Alledaags Gelukmodel biedt een generiek kader voor alle vormen van ondersteuning aan kinderen, jeugdigen en hun gezinnen. Om gelukkig te zijn is het belangrijk dat je woont en je jezelf ontwikkelt op een plek waar je je prettig en veilig voelt, een plek die bij jou past en een plek waar je jezelf kunt zijn en mag groeien. Daarnaast is het belangrijk dat je je verbonden voelt met de mensen om jou heen.” Lisette Tijs, directeur Kind, Jeugd & Gezin en P&O, en Christel Gijsbers, Hoofd Behandeling Kind, Jeugd & Gezin, nemen je mee in de visie waar vanuit Driestroom ondersteuning biedt aan kinderen, jeugdigen en gezinnen.  Kind en gezin centraal Lisette: “Binnen Driestroom ligt het accent op het welbevinden van het kind en het gezin, op het ontdekken van hun talenten, op wat het leven betekenisvol maakt en wat daarvoor nodig is. Hierbij houden we rekening met iemands (on)mogelijkheden. Dat is altijd maatwerk. We hebben als uitgangspunt: Kinderen zijn niet hun aandoening, verleden, gedrag of klacht. Juist het kind zelf en het gezin staan centraal.” Denken vanuit mogelijkheden Christel: “We zoeken samen met het kind en de ouders en andere betrokkenen bij het gezin voortdurend naar mogelijkheden om de voorkeuren van het kind te leren kennen en de ontwikkeling te stimuleren. Hierbij houden we rekening met de beperking én hebben medewerkers een verwachtingsvolle houding ten aanzien van de mogelijkheden van het kind.” Kinderen ontwikkelen zich optimaal als ze lekker in hun vel zitten, plezier hebben en mogen experimenteren. Lisette: “Daarom geven we het kind vertrouwen, prikkelen we de nieuwsgierigheid en ondersteunen we hun initiatieven. We zien het als onze taak om het kind kansen te bieden zodat het zo goed mogelijk kan meedoen in de eigen omgeving.” Echt in contact met ouders en kind Bij Driestroom is het samenwerken en echt in contact zijn met ouders vanzelfsprekend. Lisette: “We besteden aandacht aan het samen met ouders vormgeven van ondersteuning. Vanaf het begin nemen we de visie en wensen van ouders mee en hebben nadrukkelijk aandacht voor wat ouders belangrijk vinden en nodig hebben om hun rol als opvoeder zo goed mogelijk te kunnen vervullen. Samen met ouders werken we aan de ontwikkeling van hun kind.”  Christel: “Dit doen we door de ervaringskennis van ouders aan te vullen met onze professionele kennis vanuit een gelijkwaardige houding. In plaats van experts zijn we een samenwerkingspartner voor ouders, die hen ondersteunen in bepaalde levensfases.” Ouders participeren actief in de behandeling van hun kind, bijvoorbeeld door deelname aan multidisciplinaire overleggen en ouder-kindochtenden. In de eigen omgeving We werken samen met andere organisaties en voorliggende voorzieningen in de wijk om te zorgen dat gezinnen met een kind een beperking of ontwikkelingsprobleem, zo veel mogelijk mee kunnen doen in hun eigen leefomgeving. Dat is niet altijd vanzelfsprekend voor de kinderen en gezinnen die door Driestroom ondersteund worden. Maar het is erg belangrijk om in je eigen thuisomgeving de mogelijkheid te hebben om vriendschappen en waardevolle contacten op te bouwen. Of om in je nabije thuisomgeving mee te kunnen doen met sport of om je hobby uit te kunnen oefenen. Van jongs af aan oog hebben voor het mee kunnen doen en je onderdeel te voelen van je eigen leefomgeving, is één van de speerpunten van Driestroom. Kansen vergroten Lisette: “We ontwikkelen het Alledaags Gelukmodel continu door op basis van onderzoek en ervaringen. We maken stappen door te werken vanuit de vraag: Wat zijn de werkzame elementen die nodig zijn om de kansen te vergroten van een kind?”   Lees verder
17jan Daley en Dewi - Fotografie door: SBB fotografie Nieuws - 17 januari 2023

Is er iets met mijn kind?


Waar loop je als ouder tegenaan als je merkt dat je kind zich ‘anders’ gedraagt of ontwikkelt? Dewi, moeder van Daley, vertelt over haar gedachten, emoties en geluksmomenten en daarmee het proces dat zij en haar man William doorlopen met hun zoontje. Daley is een vrolijk, lief en grappig jongetje van 4 jaar met een ontwikkelingsachterstand en autisme.  Van baby naar dreumes Dewi: “Daley was als baby behoorlijk alert. Hij keek ons aan en zei voor zijn eerste verjaardag ‘paba’. Wij dachten: hij zegt papa! Na zijn eerste verjaardag liep hij voor het eerst langs de tafel en daarna meteen naar de andere kant van de kamer. Wow! Hij had zich blijkbaar helemaal gefocust op het lopen. Wel stopte hij met ‘paba’ zeggen en andere woordjes zei hij ook niet. Drie weken later rende hij alleen maar. Hij zat ook geen seconde stil. Ik kreeg langzamerhand het gevoel dat er iets niet klopte, zijn ontwikkeling leek voor mij ‘anders’. Bij het consultatiebureau uitte ik mijn zorgen. Mijn omgeving daarentegen zei: ‘Ach joh, dit is gewoon kind gedrag. Je verwacht te veel van zo’n jong kind.’ Maar mijn gevoel bleef. Dus op een gegeven moment ging ik googlen. Sommige dingen die Daley deed, pasten bij de kenmerken die ik las over autisme en ADHD, maar sommige dingen stonden ook haaks op die kenmerken. Ook dachten we aan een ontwikkelingsachterstand. Onze twijfels bleven, want wij zijn gewoon Daley’s ouders, geen kinderdeskundigen. Toen Daley ruim 1,5 jaar was, zag ook het consultatiebureau dat Daley geen oogcontact meer maakte, nog geen woorden probeerde te zeggen en dat hij niet stil zat. Ze verwezen ons door naar Kentalis voor onderzoek. We vonden het fijn dat er naar Daley gekeken werd door deskundigen, in de hoop dat we hem verder konden helpen.” Onzekerheid “We merkten in die periode dat het steeds lastiger werd. Wij en Daley begrepen elkaar niet. Frustraties, ernstige slaapproblemen, weglopen, overactief en verstoorde ritmes, daar liepen we onder andere tegenaan bij Daley. De onzekerheid groeide: Heeft elke ouder dit? Doen wij iets verkeerd? Waarom krijgen we Daley niet rustig? Ligt het aan ons? Kunnen we dit wel aan? En ook: Ben ik wel een goede moeder?”, vertelt Dewi met een brok in haar keel. Naar aanleiding van het onderzoek heeft Kentalis geadviseerd om Daley aan te melden bij Driestroom.  Naar groep Zon bij kinderdagcentrum Luna Daley startte bij Driestroom bij Luna in groep Zon toen hij 2,5 jaar oud was. Dewi: “Ik vond het ontzettend spannend, want Daley rende bijvoorbeeld weg als ergens een deur openstond, hij beet en had eetproblemen. Gelukkig werd bij de intake al aangeven dat dit gedrag hen niet vreemd was, aangezien er meerdere kinderen op de groep zijn met vergelijkbare problematiek. Toch maakte ik me zorgen, dus in het begin belde de persoonlijk begeleider me nadat ik Daley had gebracht om even door te geven dat het allemaal goed ging. Dat vond ik ontzettend fijn en gaf rust.” “We kregen ook ambulante gezinsbegeleiding thuis, zodat ook wij als ouder begeleid en ondersteund werden in de omgang en opvoeding van Daley. Toen hij 3 jaar was werd vanuit Driestroom voorgesteld om Daley 4 dagen per week naar Luna te laten komen. Mede als reden om ons te ontlasten. Dat deed me toen verdriet. Ik dacht: Mijn kind mag toch geen last zijn voor me, ik moet dit gewoon kunnen. Maar eigenlijk trok ik het niet, dat had de gezinsbegeleider ook gezien. Met veel pijn in mijn hart moest ik dat wel toegeven. Tegelijkertijd werd ik ook bang en onzeker, want ik las verhalen dat kinderen onhandelbaar zijn en uit huis worden geplaatst. Ik vreesde voor zijn toekomst. Het heeft echt tijd gekost voordat ik kon accepteren dat Daley dus meerdere dagen bij Luna zou zijn. En uiteindelijk ben ik blij dat we daar toch voor gekozen hebben, want voor hem is het heel goed geweest. Doordat Daley op zijn plek zat bij Luna en de ondersteuning kreeg die hij nodig had, ging het thuis ook veel beter en ontwikkelde hij zich ontzettend goed. Uiteindelijk is Daley zelfs 5 dagen per week naar Luna gegaan.” Gewend bij Luna “We merkten dat er bij Luna echt gekeken werd naar Daley, geluisterd werd naar mij en dat ze nagingen: Wat hebben zij nodig? Als ik Daley bracht en ze zagen dat ik vermoeid was, dan werd daarnaar gevraagd. Hij heeft bijvoorbeeld fases gehad dat hij beet of hard aan mijn haren trok. Hoe ga je daarmee om? Daar kreeg ik dan tips over. Ze vertelden hoe zij daar mee omgingen. Ze hebben als voorbeeld een heel duidelijk gebaar bij ‘Klaar’, dus dat gebruik ik thuis ook. Ook qua structuur namen we dingen mee zoals het bij Luna ook ging. Naast Luna en de gezinsbehandeling kreeg Daley DTT-training en hebben William en ik de Hanen oudercursus gevolgd. Dit gaf ons veel handvatten om met Daley om te gaan en hem op te voeden. Daardoor begrepen we elkaar steeds beter. Dat merkten we ook aan Daley en dat was heel fijn om te zien”, vertelt Dewi.  Geluksmomenten Dewi: “We kregen ook steeds meer mooie momenten, zoals een tijdje geleden. De pet van William lag op bed. William draagt die altijd als hij naar buiten gaat. Dus Daley pakte de pet, deed hem bij William op, pakte zijn hand en liet zo weten dat hij met William naar buiten wilde. Eerder liet hij niet zo duidelijk weten wat hij wilde. Dan krijste hij alleen, maar dan wisten wij natuurlijk niet wat Daley daarmee bedoelde. Dus dit was weer een stap voor Daley. Voor een ander misschien niets bijzonders, maar voor ons was dit een geluksmoment.” “Daley ging steeds beter communiceren, veel non-verbaal. Wij herkenden en begrepen zijn signalen beter en ontdekten hoe we daarmee om konden gaan. De frustratie nam bij ons allemaal af en er kwam meer rust. Daley ging met veel plezier naar Luna. Zonder Driestroom had hij zich niet zo kunnen ontwikkelen zoals hij nu heeft gedaan, dat durf ik met zekerheid te zeggen.” Naar school In de tijd bij Luna kwam op een gegeven moment het onderwerp ‘school’ naar voren. Dewi: “Wij waren inmiddels gewend aan Luna. Het ging daar goed met Daley, hij had een bekend ritme, structuur en fijne mensen om zich heen. Toch moesten we gaan kijken waar Daley na zijn tijd bij Luna naartoe zou gaan. Opnieuw kwam de confrontatie: Dus mijn kind gaat niet naar een gewone school. Eerste gedachten als: Ik ga hem toch niet op een speciale school zetten tussen allemaal kinderen met een achterstand. Maar hoe meer we naar scholen gingen kijken merkten we dat we rustiger werden en gedachten kregen als: Binnen het speciaal onderwijs, dan kan hij wel zichzelf zijn, wordt hij niet gepest omdat hij bijvoorbeeld ‘anders’ is of ‘vreemd’ in de ogen van andere kinderen. Hij krijgt nu tenminste een eerlijke kans.” Uiteindelijk besloten Dewi en William in overleg met Driestroom en Lichtenbeek, de school die ze hadden gekozen, om Daley naar de behandel-onderwijsgroep bij kinderdagcentrum Dol~fijn in Velp te laten gaan. Hier is er aandacht voor het starten binnen onderwijs in combinatie met het trainen van vaardigheden. Het is een samenwerking tussen Driestroom (dagbehandeling) en Lichtenbeek (onderwijs). Dewi: “We vinden dit een passende en fijne stap voor Daley. Het is een tussenstap die de overgang naar school verkleint. Daarnaast krijgt Daley nog steeds DTT, gezinsbehandeling en logopedie via Driestroom en dat zal ook blijven als hij straks doorstroomt naar Lichtenbeek.” Ons gevoel gevolgd Dewi: “Als ik terugkijk dan ben ik tot op de dag van vandaag blij dat we naar ons gevoel hebben geluisterd en dat we zo vroeg aan de bel hebben getrokken. Ik ben ervan overtuigd dat, doordat Daley zo jong al professionele hulp heeft gekregen, we hem de meest mogelijke kansen hebben kunnen geven in zijn ontwikkeling. Wat de toekomst hem zal brengen weten we uiteraard niet. Het gaat nu goed met hem. Hij heeft het naar zijn zin bij Dol~fijn, hij wordt steeds wat zelfstandiger en blijft zich ontwikkelen op zijn eigen manier. Daley is Daley, zoals hij is. En wij houden van hem.”      Lees verder
17jan Nieuws - 17 januari 2023

Een passend aanbod voor ieder kind


Sinds 2017 werkt Driestroom actief samen met de gemeente Arnhem en verschillende andere zorgaanbieders om jonge kinderen met een specifieke ontwikkelingsvraag binnen de Arnhemse kinderopvang te ondersteunen. Passende Kinderopvang Arnhem is erop gericht dat alle jonge kinderen in Arnhem de kans krijgen om zich in hun eigen leefomgeving optimaal te kunnen ontwikkelen, zodat zij een goede start kunnen maken op school. Alle locaties kinderopvang met Voor- en Vroegschoolse Educatie (VVE) bieden passende kinderopvang.  Kinderopvang passend maken  Henriëtte van Winden, projectmanager en teambegeleider, en Marianne van Wichen, ambulant begeleider passende kinderopvang vanuit Driestroom aangesloten bij Passende Kinderopvang, geven inzicht in Passende Kinderopvang en de meerwaarde voor jonge kinderen in Arnhem.  Henriëtte: “In Arnhem streven we naar kansengelijkheid en inclusie binnen de kinderopvang VVE. We zoeken naar wegen om de omgeving passend te maken, zodat ieder kind zich optimaal kan ontwikkelen binnen de kinderopvang. Met dit doel voor ogen is een team van coaches en ambulant begeleiders passende kinderopvang ingericht ter ondersteuning van de kinderopvang. Het streven is om ieder kind op jonge leeftijd in beeld te hebben zodat een passend aanbod gerealiseerd kan worden.”  Marianne: “Voor alle kinderen is het van belang dat zij gezien worden en dat in het groepsaanbod aandacht is voor hun behoeften. Sommige kinderen hebben extra hulp nodig in de vorm van ambulante begeleiding passende kinderopvang. We maken de opvang passend voor deze  kinderen. Samen met de pedagogisch medewerkers en de coaches passende kinderopvang werken we aan een stimulerende omgeving voor de kinderen en spelen in op de individuele behoeften.”   In de eigen wijk  Passende kinderopvang zorgt ervoor dat jonge kinderen de kans krijgen om zich optimaal te ontwikkelen in hun eigen leefomgeving. Het is de meest laagdrempelige vorm van ondersteuning. Kinderen gaan naar de kinderopvang om de hoek, dicht bij huis en dus gemakkelijk te bereiken. Ouders behouden bovendien hun sociale netwerk in de wijk.   Preventief  Door de pedagogisch medewerker in samenwerking met de coach passende kinderopvang worden kinderen die extra hulp nodig hebben vroegtijdig gesignaleerd. Voor deze kinderen kan ambulante begeleiding passende kinderopvang worden ingezet. “Als ambulant begeleiders passende kinderopvang werken we preventief, zonder beschikking. We zijn vast verbonden aan een locatie en zijn daarmee ook een gezicht voor ouders.  Dit maakt de stap kleiner om ons te vragen mee te kijken. We bieden ondersteuning bij lichte hulpvragen, zoals de begeleiding van een kind dat een laatste duwtje nodig heeft richting regulier onderwijs. Daarnaast zijn we betrokken bij intensievere hulpvragen waarbij complexere problematiek een rol speelt. Bij dit soort hulpvragen doorlopen we met ouders het proces van onderzoek tot verwijzing naar een behandelgroep en zijn op de kinderopvang bezig om het kind kleine stapjes in ontwikkeling te laten zetten en het zich fijn te laten voelen. Het is mooi om te zien dat deze kinderen oprecht welkom zijn", vertelt Marianne.   Ouders   Marianne: “De ouders zijn erg belangrijk in dit proces, zij hebben immers de meeste kennis over hun kind. Wij lopen slechts een periode met hen mee. Wat hebben de ouders nodig in hun proces met hun kind? We delen onze expertise zodat deze binnen de kinderopvang ingezet kan worden door de pedagogisch medewerker. Ons doel is om uiteindelijk uit het proces te stappen als onze expertise is overgedragen. Daarnaast kunnen we ouders thuis tijdelijk ondersteunen bij de opvoeding van hun kind.”  Voor sommige kinderen is de setting van de kinderopvang niet passend te maken. Marianne: “Met het belang van het kind voorop kijken we dan vooral naar de toekomst en werken we toe naar een passende plek. In dit proces is een positieve relatie en gelijkwaardige samenwerking met ouders van essentieel belang.”  Samenwerken voor één doel  Henriëtte: “Passende Kinderopvang heeft als doel alle kinderen binnen de Arnhemse kinderopvang VVE optimale ontwikkelingskansen te bieden, in het kader van kansengelijkheid en inclusie. Dit kan niet door de kinderopvang alleen, daarom is samenwerking met andere netwerkpartners zoals de wijkcoach, jeugdverpleegkundige, logopedist en jeugdzorg nodig. Iedere partner brengt zijn eigen expertise mee.”  Door de samenwerking met Driestroom kan onder andere de expertise rondom het jonge kind met betrekking tot ontwikkelingsproblematiek worden ingezet. “Passende kinderopvang is gericht op optimale ontwikkelingskansen voor alle kinderen, in de eigen leefomgeving, in goede samenwerking met ouders”, besluit Henriëtte.     Lees verder