Het verhaal van Michelle en Diana bij Hillekensacker

24 juni 2021

De kwaliteitsrapporten van Driestroom over 2020 staan op onze website. Elk jaar beoordelen we de kwaliteit van de verschillende onderdelen van onze organisatie volgens de richtlijnen uit het Kwaliteitskader Gehandicaptenzorg. We beschrijven in de rapporten op welke punten we als Driestroom goed scoren en waarin we ons verder kunnen ontwikkelen als het gaat om kwaliteit van zorg. Daarnaast delen cliënten, assistent-medewerkers, medewerkers en franchisenemers hun eerlijke verhaal over hun ervaringen met (kwaliteit van zorg bij) Driestroom. Hieronder het verhaal van Michelle en Diana bij Hillekensacker.

Aan de rand van Nijmegen in de wijk Lindenholt is de woonvorm Hillekensacker gevestigd. Deze 24-uurs woonlocatie biedt plek aan cliënten vanaf 18 jaar met een lichte of matige verstandelijke beperking. Wij spraken Michelle en persoonlijk begeleider Diana over het afgelopen jaar.

Precies negen jaar

‘Ik woon vandaag precies negen jaar bij de Hillekensacker. Hiervoor woonde ik vanaf mijn 14e in de Daniëlskerk in Nijmegen en daarvoor heb ik bij verschillende gezinsouders voor kinderen van schippers gewoond. Ik wilde al wel eerder hier gaan wonen maar helaas kon dat pas vanaf mijn 18e’, vertelt Michelle van Gils (27). Sinds vorig jaar oktober is Michelle werkzaam bij Houtgenoten in Nijmegen. Na verschillende werkplekken bij DROOM!, BliXem, Radboudumc, Industriegroep en FAIR Coffins zit Michelle nu bij Houtgenoten helemaal op haar plek. Bij Houtgenoten maakt Michelle verschillende dingen met hout zoals kaarthouders met tekst erop en een standaard voor kaarsen en planten.

Diana Glaser (48) is inmiddels 8 jaar werkzaam binnen Driestroom. Diana: ‘Ik ben begonnen als stagiaire op de Van Peltlaan en ben daarna, toen ik mijn opleiding SPW had afgerond, gaan flexen. Door het flexen kwam ik ook bij de Hillekensacker. Toen ze me hier vijf jaar geleden vroegen om te solliciteren heb ik dat gedaan en inmiddels ben ik hier werkzaam als persoonlijk begeleider. Ik vind het heel erg fijn op deze locatie. Afgelopen jaar heb ik ook twee stagiaires mogen begeleiden, dat vind ik echt fantastisch om te doen.’

Woonvorm

Diana: ‘Op het moment hebben we 14 cliënten op onze locatie. De leeftijd van onze cliënten ligt tussen de 26 en de 64 jaar, we hebben dus een hele gemêleerde groep. De meeste ondersteuning bieden wij aan onze cliënten met bijvoorbeeld leren koken, leren zelfstandig worden, leren zelfstandig administratie doen en ondersteuning bij huishouden. Dit alles vanuit de inclusiegedachte dat we willen dat de cliënten allemaal zo zelfstandig mogelijk blijven en worden.’ Een voorwaarde om bij Hillekensacker te wonen is dat de cliënt naar dagbesteding of werkpost gaat. ‘Ook hierin ondersteunen wij onze cliënten. Wanneer een cliënt niet op zijn of haar plek zit dan kijken we samen naar een andere dagbesteding of werkpost’, vertelt Diana. ‘We hebben Michelle daar vorig jaar ook in begeleid’. Michelle: ‘Ik heb mijn eigen appartement met tuin. Ik deel alleen de badkamer, zolder en de tuin. Maar daar is de tuin ook groot genoeg voor.’ Eén hooguit twee keer in de week krijgt Michelle begeleiding. ‘De begeleiding helpt bijvoorbeeld met het op orde houden van mijn woning, hierdoor wordt het ook in mijn hoofd rustiger’, vertelt Michelle.

Dagindeling

Diana: ‘Elke dag is anders hier maar als voorbeeld zal ik jullie meenemen in een slaapdienst. Als ik slaapdienst heb op vrijdag dan begin ik om 15:30 uur. Ik begin dan met de overdracht met collega’s. Daarna heb ik meestal twee begeleidingsgesprekken. Om 16:30 kijk ik of we alles in huis hebben om het avondeten klaar te maken. Als het nodig is ga ik dan nog even boodschappen doen en zo niet dan begin ik met het maken van het avondeten. Op dit moment is er 1 cliënt die mee eet, de andere 13 cliënten eten zelfstandig. Een paar jaar geleden was dat heel anders, toen aten er ongeveer 10 cliënten mee iedere dag. De cliënten zijn daarin een stuk zelfstandiger geworden. Rond 17:00 uur start ik met de medicatieronde, als ik die gehad heb ga ik zelf eten en heb ik tijd voor wat administratie. Op vrijdagavond heb ik standaard een fietsafspraak met een cliënt. Dan hebben we het begeleidingsgesprek tijdens het fietsen. Om 20:00 gaat de inloop open, dat houdt in dat iedereen tussen 20:00 en 21:00 hier binnen kan lopen. Op dit moment moeten cliënten zich wel intekenen voor de inloop omdat we maar een beperkt aantal personen in de ruimte mogen hebben vanwege corona. Tijdens de inloop verzorg ik de koffie en thee en ben ik hier om ook gewoon gezellig mee te doen met de cliënten, bijvoorbeeld met sjoelen. Na de inloop is de volgende medicatieronde waar meestal nog wel begeleidingsmomenten uit voort komen. Ze zijn dan vaak bij de inloop geweest maar willen dan toch nog even iets persoonlijks met je delen. Vaak ben ik dan pas weer om 22:00 uur terug, dan ga ik nog even rapporteren en rond 23:00 / 23:30 uur slapen. De volgende ochtend word ik om 8:30 uur afgelost door mijn collega’s van de dagdienst.’

Kwaliteitsborging

‘Bij een voorbeeld van kwaliteitsborging moet ik denken aan een incident vorig jaar met Michelle’, vertelt Diana. Diana vervolgt haar verhaal: ‘Ik had een slaapdienst en Michelle werd toen belaagd. Ik ben daar toen naar toegegaan en tussen beide gekomen en geprobeerd te bemiddelen. Gelukkig is dat goed afgelopen en hebben we er beide niet veel aan overgehouden maar het was op dat moment wel heel heftig. Het hielp ook heel erg dat het goed opgepakt werd door onze teamleider, het team en de calamiteitendienst. Eigenlijk iedereen die er betrokken bij zou moeten zijn was er. Ik heb later ook nog hulp aangeboden gekregen vanuit de Driestroom. Dat had ik gelukkig niet nodig maar het is wel goed dat aangeboden wordt.’

Kwaliteitsverbetering

Diana: ‘Elk jaar wordt er aan ons gevraagd wat wij eventueel nog willen naast de verplichte scholing. De verplichte scholing bestaat uit de medicatiecursus en BHV. Toen ik vorig jaar deze vraag kreeg heb ik aangegeven dat ik een Hbo-opleiding wil gaan volgen, deze volg ik nu ook. Doordat het gesprek gevoerd wordt over je persoonlijke ontwikkeling ga je meer nadenken over wat je nu eigenlijk echt wilt. Samen met mijn teamleider toen heb ik gekeken wat er echt bij mij past en toen ben ik gestart met deze opleiding. Binnen Driestroom is er gelukkig altijd ruimte voor een gesprek en ruimte om te kijken wat je nog wilt leren. Naast je persoonlijke ontwikkeling hebben we vorig jaar ook een verbouwing gehad die de kwaliteit aanzienlijk verbetert heeft. We hebben nieuwe vloeren, nieuwe gordijnen, muren opnieuw geverfd, boven nieuw laminaat en nieuwe meubels. Dat is echt wel heel prettig.’ Michelle: ‘ik merk nu ook aan de begeleiders en bewoners dat het meer een thuis is.’ Diana: ‘Nu is het meer huiselijker en veel moderner.’

Corona

Diana: ‘Helaas hebben we op de locatie ook te maken gehad met corona. Ons halve team is besmet geweest, gelukkig onze cliënten niet. We hadden allemaal heel hard gewerkt en toen kregen we ook nog corona, dat was wel pittig. Ook voor de cliënten was het lastig omdat vaste medewerkers wegvielen en vervangen werden door flexmedewerkers. Michelle vult aan: ‘Er werd mij door een flexer uit het niets vertelt dat iedereen ziet was. Diana: ‘Dat heeft wel een grote impact gehad voor onze cliënten.’

Michelle: ‘Het ergste van de gehele periode vind ik tot nu toe dat ik vanaf het begin tot ongeveer mei van mijn begeleiders de hele tijd thuis moest blijven. Ik wilde gewoon mijn eigen dagelijkse dingen doen en ging dus gewoon naar buiten en naar de winkel bijvoorbeeld.’ Diana: ‘De eerste golf was natuurlijk heel streng, we hebben geprobeerd om alles zo goed mogelijk aan de bewoners uit te leggen. Wat bij ons heel erg hielp was vertellen dat niet wij (begeleiders) maar meneer Rutte de regels bepaald. Op het moment dat het vanuit ons als begeleiders kwam kregen we vaak de reactie: ‘jij hebt niets over mij te zeggen’ maar op het moment dat je een derde persoon gebruikt dan was het vaak heel anders. Gelukkig zag ook Michelle wel in dat corona ook heel gevaarlijk kan zijn en besmettelijk is.’ Michelle: ‘Ik heb de regels 1,5 meter afstand en het dragen van een mondkapje wel altijd goed opgevolgd, maar verder wilde ik wel mijn eigen ding doen.’ Michelle: ‘Het eerste wat ik ga doen als alles weer kan is leuke dingen doen met mijn vriend zoals: uiteten, shoppen, casino, naar de dierentuin en naar een pretpark.’

Diana: ‘Voor mij was het ook lastig dat ik bijvoorbeeld wel boodschappen kon doen maar de bewoners niet. Dat zijn wel lastige dingen om uit te leggen, maar dat is ons wel gelukt. Verder gun ik vooral de cliënten meer vrijheid. Ik heb namelijk ook positieve ervaringen uit deze periode. Zo zijn de begeleidingsmomenten anders geworden. Ik ga veel meer met cliënten wandelen en fietsen. Ik heb ervaren dat het contact positief verschillend kan zijn wanneer je recht tegenover elkaar zit of wanneer je samen aan het wandelen of fietsen bent. Soms is het gesprek makkelijker wanneer je elkaar niet de hele tijd aan hoeft te kijken.’

* Op de foto staan Michelle van Gils (l) en Diana Glaser (r)