Nieuwjaarsspeech 2016

Geachte vertegenwoordigers van Zorgkantoren, wethouders, overige vertegenwoordigers van gemeenten, samenwerkingspartners, collega’s, vrienden en leden van de Raad van Toezicht, 

Het jaar 2015 was een opwindend jaar waarin de ingrijpende transities op het gebied van Jeugdwet, Participatie en WMO vorm zouden gaan krijgen. 

Met de Jeugdwet was het de bedoeling dat jongeren minder snel uit huis geplaatst zouden gaan worden, dat hulp vooral rondom de thuissituatie georganiseerd zou gaan worden, desnoods in een gezinshuis, en dat kinderen met een beperking vooral naar school zouden gaan in plaats van naar een specialistisch kinderdagverblijf. 

Met de Participatiewet zou iedereen aan het werk moeten kunnen en niet meer achter de geraniums hoeven zitten. 

Met de WMO zou er geen sprake zijn van indicaties meer waardoor het voelde of je er niet meer bij hoorde. Zorg heette voortaan dienstverlening. Het zou moeten plaatsvinden in de samenleving. Naast professionele begeleiders doen mantelzorgers mee, wellicht ook bekenden en je doet echt werk. 

Driestroom heeft op die nieuwe wereld geanticipeerd door vrijwel het volledige aanbod om te vormen in de richting zoals wij dachten dat die nieuwe wereld eruit zou gaan zien. 

Daartoe was een project van meerdere jaren nodig dat startte in 2013. Het resultaat: kleinschalige werkposten in plaats van grootschalige dagbestedingscentra en uitbreiding van de gezinshuizen, samenwerkingsprojecten met ondernemers, samenwerkingsprojecten met informele organisaties in de wijk, ‘inlopen’ gericht op participatie van cliënten en buurtbewoners (vaak van allochtone huize), het opstarten van sociale restaurants zoals Bloem en de Wereldkeuken en de mogelijkheden bekijken voor WLZ geïndiceerde cliënten om te profiteren van deze innovaties, want ook de zorgkantoren hadden scherpe doelstellingen op het punt van participatie en meedoen in de samenleving voor ons geformuleerd. 

Het was een megaonderneming die vooral door de teams zelf is uitgevoerd, en op 2 januari waren we er klaar voor…en toen…..???

Eigenlijk niets! De wereld draaide door zoals voor 2015 en 2015 werd een jaar van hetzelfde, met een paar uitzonderingen: veel bureaucratische rompslomp, die Driestroom veel geld heeft gekost dat voor goede dienstverlening benut had kunnen worden. Wel prima discussies op de stadhuizen, ontmoetingen met wethouders en gemeenteambtenaren die ambitieus aan de slag waren en vol passie hun verantwoordelijkheid namen. Een proces van elkaar leren kennen en gezamenlijke doelstellingen vinden, maar….weinig feitelijke vernieuwing.

Misschien waren mijn verwachtingen wat overspannen, maar toch…..
Uitgaande van mijn hooggespannen verwachtingen moet ik constateren dat er slechts eerste aanzetten van vernieuwingen zijn en dat wat onze sector doet voor cliënten voor meer dan 95% hetzelfde is gebleven. Dat samenwerking met informele organisaties er vrijwel niet is en dat  drie miljoen mantelzorgers in Nederland nog steeds met minimale middelen staan. Dat er geen aansluiting is met de professionele wereld, en dat de gemiddelde professional nog steeds uitsluitend met andere professionals aan de slag is. 

De vernieuwingsdrang van onze sector is blijkbaar gering. Laten we hopen hardlopers als Driestroom geen doodlopers zijn. 

Een ding verandert wel en dat is het groeitempo van particuliere aanbieders. Dat is nog nooit zo hoog geweest en dat is een veeg teken voor de instellingen in onze sector, want daar gaat het sneller, goedkoper, en in termen van participatie en meedoen ook beter. De aangekondigde incidenten vanwege het vermeend ontbreken van kwaliteit bij de nieuwe particuliere aanbieders zijn op enkele uitzonderingen na, uitgebleven. 

Voorgaand verhaal klinkt wat somber maar zo voelt het voor mij niet. Het mag wat langer gaan duren maar de nieuwe wereld komt eraan en hier en daar hebben we er al van genoten. `

Ik noem een paar voorbeelden: 
Jeroen, een cliënt van begin 50 met een hoge VG-indicatie, wilde niet meer in een specialistisch dagcentrum maar naar een werkpost t.w. Dichtbij in Arnhem, waar hij klanten bedient met een kopje koffie en vooral werkt met mensen die vanuit de gemeente werkervaring opdoen. Jeroen deed mee met de horecatraining en dat leverde zefs een telefoontje op van de begeleider van zijn specialistisch dagcentrum met de vraag waar dat voor nodig was! Jeroen ontwikkelt zich nu weer in zijn vaardigheden na jaren van relatief stilstaan. Ik geef toe, dit verhaal past niet op alle cliënten of wellicht zelfs niet op vele cliënten, maar dat is geen reden om niet van het succes van Jeroen te genieten en collega’s uit onze hele sector op te roepen langer te kijken dan de neus lang is en serieus naar ontwikkelingspotentieel bij cliënten te kijken

Een ander voorbeeld wat ook niet valt in de categorie “zwaluw” en “zomer”: een cliënt van 21 jaar kwam omdat ze niet meer te handhaven was in een intramurale instelling waar ze de laatste maand van haar verblijf tientallen keren opgesloten was geweest, naar ons gezinshuis in Varsseveld. Ik leerde haar daar kennen en samen met haar begeleider vertelde ze me haar verhaal. Inmiddels rijdt zij, samen met de dochter van de gezinshuisondernemer, paard in de plaatselijke manege, soms is er terugval, maar toch…
Ook hier was een zorgreflex naar mijn mening aan de orde: bij grensoverschrijdend gedag van cliënten schrijven de protocollen voor dat er nog meer ruimte wordt weggenomen…

Een derde voorbeeld: Driestroom heeft in samenwerking met Droom Villa Lux en de Nijmeegse cultuurstichting een reeks debatten georganiseerd over de werking van de Participatiewet. Daar is een boekje over geschreven dat straks wordt uitgereikt. We wilden graag dat mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt daar vertelden op welke wijze zij zich ondersteund voelden door het UWV en de gemeenten. 
Ibrahimma, medewerker van de Wereldkeuken in Arnhem, durfde voor een volle zaal zijn verhaal te doen in (nog) gebrekkig Nederlands. Zijn laatste woorden voor het enthousiaste publiek waren dat hij als na enkele maanden in de Wereldkeuken een vast contract elders had gekregen. 

Onze collega s van NoXqs hebben een touchscreen applicatie ontwikkeld voor cliënten met een extra meervoudige beperking zodat deze cliënten zelfstandig kunnen deze computer kunnen bedienen. Deze applicatie is genaamd  “Ik Kies” . 

In Arnhem, in de wijk Presikhaaf, heeft een aantal informele organisaties zoals Elele, de Boksacademie, Evital, voetbalvereniging Elsweide en onze eigen Nesrin Gongur, het initiatief genomen om een laagdrempelig informeel netwerk van vrouwelijke bewoners te organiseren met als doel onderlinge hulp en het voorkomen van het ontstaan van tweedelijns zorg. Ik mocht een keer aansluiten, en genieten van een Iftar maaltijd. Het was indrukwekkend. 

Ik sluit af met een aantal wensen voor het nieuwe jaar: 
ik wens iedereen echt werk toe en wanneer je een afstand tot de arbeidsmarkt hebt, dat je die met hulp van een toegewijde coach, jouw inspanningen kunt overbruggen.

Ik wens cliënten een omgeving toe waarin – indien van toepassing – persoonlijke ontwikkeling mogelijk is.

Ik wens onze cliënten en assistent medewerkers, en natuurlijk onszelf veel dagelijks geluk toe!

Wim Muilenburg, 
Bestuurder Driestroom
 
X

Kans op vertraging in vervoer op donderdag 27 juni

Op donderdag 27 juni 2019 is er kans op vertraging in het vervoer in en rondom Nijmegen in verband met een concert in het Goffertpark.

Datum laatste wijziging: dinsdag 26 juni om 10.00 uur