Emma is in transitie - deel 1

07 september 2022

“Ik ben dit niet, dit is niet mijn lichaam.” Emma (25 jaar) is geboren in een jongenslichaam maar dit klopt niet. Ze zit in een medisch traject om haar jongenslichaam om te vormen tot een vrouwenlichaam. Emma woont in Huissen. We volgen haar de komende periode in haar transitie. Van het delen van haar gevoelens met de groep tot de eerste keer innemen van de vrouwelijke hormonen. Emma neemt ons mee. “Ik wil graag een voorbeeld zijn voor anderen.” Deel 1: Wie is Emma?  

Transitie, transgender, inclusie
25 jaar geleden werd Emma geboren als Anthony. Ze heeft nog een oudere broer en zus. Helaas is haar broer al overleden. Aan het k-woord, zoals Emma het zelf zegt. Maar van alle nichtjes en neefjes is Emma de oudste. Ze is opgegroeid in een warme familie. Toen ze rond de 14 á 15 jaar was voelde Emma dat ze anders was. “Ik kwam met vrouwenkleding thuis bijvoorbeeld. Mijn vader was voor zijn werk veel weg van huis. Mijn moeder was thuis voor ons. Als zij bijvoorbeeld even naar de buurvrouw ging wist ik mij geen raad hoe snel ik mijn jongenskleding uit moest doen en vrouwenkleding aan deed.” Emma vervolgt aan verhaal: “Ik haalde ook een keer de bh-lade van mijn moeder leeg. Mijn moeder was echt verbaasd, snapte niet waarom ik dit deed.”  

Eenzaam 
Deze periode zorgde voor veel onrust bij Emma. Met tranen in haar ogen vertelt Emma hoe ze zich toen voelde: “Ik dacht alleen maar, dit is niet hoe ik mijn voel. Ik voelde mij opgesloten in mijn lichaam, in mijn jongenslichaam. Dat voelde echt zo. Het moest weg, dat lichaam moest weg. Ik begon mij steeds meer af te sluiten van anderen, ik sloot mijzelf op in mijn kamer, ik voelde mij ongelukkig.” Zo’n drie jaar heeft Emma alleen met dit gevoel geleefd. Het voelde erg eenzaam voor haar. Maar het vrat aan haar, het kon niet langer meer zo. “Ik luchtte mijn hart bij mijn ouders toen ik 18 jaar of zo was. Dat was echt heel erg spannend. Je weet niet hoe ze reageren. Mijn moeder reageerde positief. Mijn vader had er meer moeite mee. Hij vindt het moeilijk te beseffen dat hij nu echt geen zoon meer heeft. Ik heb ze even met rust gelaten en de tijd gegeven. Ik was natuurlijk al veel verder in mijn eigen proces.” Samen met hen en de begeleiding van Driestroom is Emma gaan onderzoeken wie haar kan helpen. In de volgende editie van deze reeks vertelt Emma hoe de woongroep reageerde.  


Ook voor jou interessant

23mei De Zuiling Ronald en Dennis Nieuws - 23 mei 2022

Ronald hoort bij Albert Heijn Elst


Een inclusieve samenleving is een samenleving waarin iedereen kan en mag meedoen. Onze cliënten wonen in de wijk, sporten bij de lokale sportvereniging en werken bij de supermarkt in het dorp. Ze doen mee! Trots zijn we hier niet op, want dit is toch de normaalste zaak van de wereld?!  Ronald (58 jaar) is een echte Elstenaar. Geboren in het Arnhemse, omdat daar het ziekenhuis was, maar getogen in Elst. Lang woonde hij bij zijn ouders. Totdat zijn vader overleed en het voor zijn moeder te zwaar werd. De toen 40plusser verhuisde naar De Zuiling, een woonlocatie van Driestroom. Maar de medewerkers en bewoners van De Zuiling kenden Ronald al veel langer. Want Ronald werkt al meer dan 30 jaar bij de Albert Heijn in Elst.  Meedoen “Iedereen kent Ronald. Fietsen of lopen we door de wijk, de een na de ander steekt de hand omhoog en groet Ronald. Hij is wel heel bekend hier in het dorp”, vertelt begeleider Irene Vos. Drie dagen per week werkt Ronald bij de Albert Heijn. “Ik vul de diepvries, flessenband, rijd met de karretjes en help bij het laden en lossen. Alles is leuk”, vertelt Ronald met een grote glimlach op zijn gezicht. Hij weet precies wat hij moet doen als hij met zijn werkdag begint.  Dennis is zijn vaste maatje bij de supermarkt. Hij is nooit ver weg van Ronald en helpt hem bij zijn werkzaamheden. Behalve een werkmaatje is Dennis ook een vriend van Ronald, zo voelt dat voor hem. “Dennis neemt Ronald wel eens mee naar een voetbalwedstrijd en hij slaat ook geen verjaardag over. Zo ontzettend mooi om te zien”, vertelt Irene.  Ronald hoort er echt bij. Is er een borrel, een feestje of iets anders gezelligs? Ronald wordt altijd uitgenodigd én is er ook altijd bij. Want van dansen en gezelligheid, daar houdt hij wel van. “Het personeel van de Albert Heijn zou laatst gaan wokken. Ronald zou meegaan maar had corona waardoor hij niet meekon. Het wokken werd volgens Ronald afgezegd en hij had begrepen dat er een nieuwe datum zou worden gepland. Mooi toch”, vertelt Irene.  Weekend Naast maandag en dinsdag werkt Ronald ook op vrijdag bij de Albert Heijn. En dan heeft hij weekend, zou je denken. “Wat ga je doen als je vrij bent?”, vraagt Irene aan Ronald. Ronald antwoordt: “Naar de Albert Heijn om snoepjes te kopen”. “Dat is toch mooi hè dat hij dat kan doen van zijn eigen zakgeld. Soms blijft Ronald wel wat langer weg, dan is het mooi weer en dat zit Ronald op het dakterras met de jongens”, vertelt Irene lachend. En als Ronald niet bij de supermarkt te vinden is dan staat ie op of langs het voetbalveld van voetbalvereniging Spero, zijn andere hobby. Waar ze hem ook allemaal kennen.  Weetje, Ronald hoort gewoon in Elst! Dat de diepvries bij de Albert Heijn nog maar lang gevuld mag worden door Ronald.  Lees verder